از وقتی یادم میاد مامان هیچوقت دوست نداشت صندلی جلو ماشین بشینه و این من بودم از بچگی تا الان همیشه صندلی جلو کنار بابا میشینم.جلو نشستن یه مزیت های خوب داره.همیشه جاده رو می بینی.می تونی اون نقطه تلافی جاده و آسمون بدون هیچ مانعی ببینی و اینکه همیشه سبد چایی جلو پای من هست و من همیشه مسئول چایی ریختن واسه بابا هستم .تو سفر ها حتی سفر ها 1روزه همیشه دست راستم رو تیکه میدم به سر و پنجره ماشین.هم جلو رو نگاه میکنم و هم از آیینه بغل پشت سرم.یه وقتایی حرکت ابرها اینجوری (از ایینه بغل نگاه کردن) بیشتر لذت داره.