yedokhtare 웃
من و باد و بارون .... رفیق صمیمی
yedokhtare 웃
سوز دارد امروز... فردا... و همه ی روزهای این فصل... گاه گُر مي گيرم از اين سگ لرزه هـــــا....
yedokhtare 웃
ایـنـکـــه میـان دسـتـانَـت لـحـظـه ای چـشـــم هــــایــــم را بـبـنــــدم… و دنـیــــا بـــه سکـوت صـــدای نَـفَـس هــایَـت فــــرو رَوَد نمیــــدانــــــی … چه هـیـجـــانــــی ست
yedokhtare 웃
دَمــہ اونــی ڪـــــہ تَنهاست گَرم....... نـَـہ اینڪــــہ نَتونِستــہ با كَسـی باشـــہ نـَــہ؛ بَلڪــــہ نَخواستـــہ با هَركَســی باشــہ
yedokhtare 웃
گاهی هم... باید دست از سرش برداری ، و بگذاری "دور گلویش "
yedokhtare 웃
اینجا زمین است قیمت یک عشق تا عشق دیگر یک قهر ساده است.....
yedokhtare 웃
واژه ای در قفس است.......
yedokhtare 웃
رفتن هم حرف عجیبی است شبیه اشتباه آمدن!
yedokhtare 웃
یــک زمـــان هایی در زنـــدگی وجـــود دارد که آدم فقـــط دوست دارد بدانـــد چـــــــــــــ؟ــــــــــرا !
yedokhtare 웃
شاید بزرگترین اشتباه خداوند این بود که روی جعبه هایمان ننوشت..! " در آغوش گرم نگهداری شود"
yedokhtare 웃
عید را دوست دارم ، آن زمانی که دست به کار می شوم برای خانه تکانی دلم ، . . دلخوشم به همین گرد و خاک خاطرات تو....
yedokhtare 웃
میخواهم برقصم تو ساز بزن من میرقصم به ساز بی محلی هایت
yedokhtare 웃
کــآش کَســـی باشَد تآ مَرآ از رَج به رَجِ دَر هَمِ دُنیآ بکِشــَد بیرون تِکه ای از مَــــن دَر رَفته از دَستِ این زندگــــی ..!