yedokhtare 웃
من و باد و بارون .... رفیق صمیمی
yedokhtare 웃
خــــــودم رو فــــــراموش کــــــردم تــــــــــــو از یــــــادم بــــــری ...
yedokhtare 웃
یک چیزهایی هست که نمی شود به دیگری فهماند ، نمی شود گفت ، آدم را مسخره می کنند!
yedokhtare 웃
برای ادامه ی زندگی چیز خاصی لازم نیست یک اتاق کوچک چند کتاب کمی طناب و یک دوست خوبِ خوب که از زیر پای من چارپایه را بکشد! ...
yedokhtare 웃
تــورو نمیدونم اما مــن اونقدر حرف هامو با " بغض " خوردم که سیر شدم ...!.
yedokhtare 웃
چقــــــدر دورتــــــر از احساســــــم ایستــــــاده ای! آنجــــــا کــــــه تــــــو ایستــــــادی صــــــدای مــــــرا هــــــم نمیشنــــــوی ... چــــــه بــــــرسد بــــــه دلتنگــــــی!!
yedokhtare 웃
ما از عروسک کمتریم اونا مُرده بودن و زندگی می کردن ما زندگی می کنیم و مردیم!
yedokhtare 웃
اگر روزے בاستانم را نقل کرבے بگو بے کس بوב اما کسے رو بے کس نکرב تنها بوב اما کسے را تنها نذاشت בلشکسته بوב اما בل کسے رو نشکست کوه غم بوב ولے کسے رو غمگین نکرב بـב بوב ولے براے کسے بــב نخواست......
yedokhtare 웃
ی زمانی میرسه که دیگه نمیتونی بخندی ی زمانی میرسه که مات و مبهوت به اطرافت نگاه میکنی اون موقع است که حتی اشک هات هم جاری نمیشن تا سبک بشی