yedokhtare 웃
من و باد و بارون .... رفیق صمیمی
yedokhtare 웃
منتـــظر هیــــچَ בستــے בر هیــــچَ جـآے ایــטּ בنیــــآ نبـــاشَ ! اشـڪ هآیتَ را بــآ בست هآے פֿــوבتَ پــــاڪ ڪטּ .... کـﮧ همـــﮧ رهگـــــذرنــבَ ... !
yedokhtare 웃
دروטּ مـטּ ؛ خـاطـراتـــــﮯ مـوج مـﮯ زنـد ڪہ مـدامـ طنـابـــــ مـﮯ شــــود بـر گـردنـــم ! چہـار پـايـہ اﮮ نيسـت مـטּ از ارتفــــاع رويـاهــــايم سقــــــــوط ڪــــرده امـ...!
yedokhtare 웃
ایـــن روزهـــآ اפســـآس مے کنــــــم ،وقتـــے مـــے نویســـم פֿבآ چشمهـــآیش رآ مـــے گیـــرב... وقتـــے مـــے פֿـــــوآنــــم،گوشهـــآیش رآ... صـــاבقـــآنـــہ بگــــویــــم، فکــــر مـــے کنـــم פֿــــבآ هــــم از פـــرفهـــآے تکـــرآرے ام، פֿستـــہ شــــבه استـــ.... !!!
yedokhtare 웃
ساکتم نه بخاطر اینکه دردی نباشه . . . گلویی نمانده برای فریاد ...
yedokhtare 웃
و بــــــــاز قصـــه ـــے تکـــرارـــے تنهـــايــــــے من، و تـــرديد در آن آيـــه کـــه مـــےگـــويد: همـــه ــے شمـــا را جفت آفريديـــم ....
yedokhtare 웃
گمان می کردم راه مرگ از زندگی جداست ؛ اما نه ! هر دو دستشان توی یک کاسه است ... همین زندگی بود که مرا کشت !
yedokhtare 웃
آدمی را دیدم با سایه ی خود درد و دل میکرد..... چه زجری میکشد وقتی هوا ابریست.....
yedokhtare 웃
خدایا..ازتجربه تنهاییت برایم بگو.. این روزهاسراپاگوشم . . .
yedokhtare 웃
نه مرده ام نه زنده ام انگار زنده به گورم در این دنیای پوچ
yedokhtare 웃
مثل زیرسیگاری هرکی اومد ته سیگارشو خاموش کــــرد و رفت .. سوختم و دم نزدم... پر شدم از درد و حرف نزدم... فقط... هر چند وقت خودمو خالی میکنم ... من خاکستر گریه میکنم ...!.
yedokhtare 웃
گاهـــــــی ســــکــوتـــــــ .. یـعـنــــــی کــلـــــی حــرفـــــــــ !!! کــه حـــال زدنــــــش رو نــــداری .. .