yedokhtare 웃
من و باد و بارون .... رفیق صمیمی
yedokhtare 웃
ما همچنان دوستیم . من و این در و دیوار نفرین شده !
yedokhtare 웃
تمام ِ کتابهایم را ریختم کف ِ اتاق دانه دانه ورق زدم کلنجار رفتم ... در هیچ لغتنامهای هیچ واژهای نبود تا حماقت ِ دلم را توجیه کند ... که اینطور صادقانه باورت کرده بود !
yedokhtare 웃
زمانی میرسد که خانه، خانه نیست......... زندان دلتنگی و غروب است .............آن زمان باید هجرت کرد و رفت
yedokhtare 웃
حرف هــایم...دلـــــخوری هــایم... دلـــتنگــی هـــایم... و تمام اشک های من... بــمانــد بــرای بـعــــد تنـــــــــــها به من بـــــگو با او چگونــه میــــــگذرد..؟؟؟؟؟ کــه بـا من نمی گـذشت؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟!!!
yedokhtare 웃
בلم كَمـﮯ هَـوا ميـخـواهـב اَمّـا בر سُــرنگـــــــــــــ اَز زنـבگـﮯ خَستــﮧ اَم
yedokhtare 웃
یـــِ ه نـَخ هــم بـَرای بـَدبـَخـتیــای مـَن بکــش رفیـــق !
yedokhtare 웃
گـاهـــے اگــﮧ كُــل ِ دنيــــآ رو بــﮧ پــاتــــ بــريــزטּ و تــمــام ِ شــهــر زيــر ِ پــات بــاشــﮧ تــو مــيــخواے كــﮧ بــﮧ آســمــوטּ زُلــ بــزنــے و بــگــے : مهــمــوטּ نــمــي خــواے ؟ !
yedokhtare 웃
وقتی کسی نیست که دردهات رو بفهمه دردناکتر می شن ...
yedokhtare 웃
خدایا زنــده اَم ! نَ از جــآنی کــِ مــانده ... از اسـتخـ ــوان هـایِ لـجبـازی کـِـ روی هـَـم ایـستاده اند...
yedokhtare 웃
آهـــآﮮ زمستــآלּ . . .! פـَــوآسَتــــ جَمــع بـــآشـב . . . ڪـﮧ בور ِ تـُـو وَ تَمــــآمـ ِ شآعـــــرآלּــﮧ هــآ رآ פֿـَـط פֿــوآهـَم ڪشیــــב . . .! اَگــــر بـآ آمـَــــבלּ ـَتـــــ . . . او . . . פـَـتّــی یڪــ سـُـــرفــــﮧ ڪُنــــב ...!!