yedokhtare 웃
من و باد و بارون .... رفیق صمیمی
yedokhtare 웃
مـا هـمـگـی در خـانـه هـایـی مـحـبــوس شـده ایـم . . هـر شـب کـه مـی گـذرد سـقـفِ خـانــه بـه تـن هـایـمـان نـزدیـک تـر مـی شـود . . نـزدیـک تـر . . .
yedokhtare 웃
تنهائی را... نه می توان دَم زد ... نه می توان سکوت کرد ... ، حناق یعنی همین ...
yedokhtare 웃
فشار لب هایم برهم، از خندۀ پنهانی نیست ، تنهاییم تا گلویم رسیده ، میخواهم قورتش دهم ....
yedokhtare 웃
آرزویـــــــ منـــــ مـــاندنـــــ اوستــــ ... امـــّا........... اما خُدایــــــا اگر آرزویـــــ او رفتــــنــــ منْــــ اســـتــــ ؛ آرزویـــــــ او را بـــرآوردهــــ کـــــــنــــ !! مــــــنْـــــ دیگر آرزوییـــــــ ندارمــــــ
yedokhtare 웃
مـَن ... بـا تـمـام ِ کـنـار "او" بـودن هـایـت کـنـار مـے آیـَم . . مـحـض ِ رضـاے خـدا ... حـداقّـل دسـت از سـر خـواب هـایـَم بـردار... لـعـنـتـے . .
yedokhtare 웃
تو فقط نخ بده !! دهان مردم را من میدوزم ..!!!!
yedokhtare 웃
چشم می گوید : نیست ... شعر می گوید : هست . . .