بد و خوبش به شما ما كه رسيديم ته خط

تو روز نیومد شب منتظر نباش........

تو غمت را بخور

اما . . .

وقتی یاد دیونه بازیاشون بیفتی...یادِ نامه های عاشقانه ای که برات مینوشتن پر از غلط املائی

یادِ داد زدنا....دعوا کردنشون ..آخرم با یه لبخد تموم شدن

یادِ درس نخوندنا و تنبلیاشون

یادِ مهربونیاشون و دادن یه روسری سوخته و کثیف به عنوان کادو روزِ معلم

یادِ پر روئیا و وسطِ حرفت پریدن

یادِ اینکه وقتی بهشون میگفتی ریاضی دانانِ کوچک چقد ذوق می کردن

یاد دعواهاشون و همدیگرو زدناشون......

چقد مورد زیادِ که دلت تنگ بشه برا اون مدرسه دور افتاده و بچه هاش...

سلام....