khatere
تو سراپا ادعایی عزیزم... انکار نکن! عشقت را چشیدم ، طعم کشک میدهد !
khatere
محکم تر از آنم که برای تنها نبودنم ، آنچه که اسمش را غرور گذاشته ام ، برایت به زمین بکوبم! احساس من قیمتی داشت ، که تو برای پرداخت آن فقیر بودی !
khatere
بامش که نه ... اما برفش از همه بیشتر است ، مرد کارتن خواب کنار خیابان !
khatere
دیگر نه آدم ، آن آدم است و نه حوا ،آن حوا ! من و تو زاده ی کدامین دو نخستینیم؟!
khatere
پرگار خوبی شده ایم ، همدیگر را خوب دور میزنیم...!