داداشی کاش بلد بودم.

خدا شما رو هم رحمت کنه.یه دیقه واستا.... من گفتم هنوز زندم گل آقا.

ای بابا راست میگی
نچ باید برا امشب ی راه دیگه پیدا کنی اینجوری نمیشه

تو بگو...

ی بار دیگه چی؟ به نظرت این دفعه هم موفق نمیشیم؟

فدات د اد اشی ترسیدمممممممممممممممممممممممممممم

نه نترس من که مردنی هستم تا سه چهار سال دیگه ولی الان رو ویل چرم.

واسه چی دادا

پا مرغی.بشین پاشو.بدو رو.

سلام مسیحا.چطوری؟

مرسی شکر خدا خوبم شما چطوری؟

خیلی خوبه که دوستانی مثه شما ها را دارم.ممنون از همگی.من هم برای شادی شما دعا می کنم آخه بنظر من شادی همون سلامتی هست..................... .mari جان شما درست می گی ولی رو بدن من جواب کمی داده و از شیمی درمانی هم می ترسم.بدنم رو داغون می کنه.می خوام این سه چهار سال رو مثه یه آدم عادی خوش بگذرونم.بدون این که کچل باشم و داغون.من امید دارم.امید دارم که بالاخره می رم پیش پدر بزرگ و مادر بزرگم و ازشون یه معذرت خواهی می کنم.شاید اون موقع به رفتن به بهشت هم امید داشته باشم.

دهه بچه چرا انقدر دپرس؟؟؟

گويان جان واقعيت زندگي اينه كه همه ي ما رفتني هستيم من خودم دو تا از عزيزترين هاي زندگيمو از دست دادم ولي ميدونم كه يه روزي هم نوبت منه كه برم پيششون يكي زودتر ميره يكي ديرتر ما هم كه والا زندگي نميكنيم بايد گفت خوش به حال هر كي كه زودتر ميره ما البته دعا ميكنيم كه شما 120 سال با عزت و سلامتي زندگي كني

چیزی ندارم بگم جز اینکه ازتون ممنونم.