تو میدونی که ما نسل ابریم تو میدونی که ما در دست بادیم
تو میدونی که ما شکلی نداریم تو میدونی که ما شهری نداریم
که یاد گرفتیم چون شهری نداریم شکلی نخواهیم شکلی نگیریم
تو میدونی که ما هر لحظه یک شکل تو میدونی که ما هر دم یک رنگ
تو میدونی که در این غصه ی ما تو میدونی که در دیباچه دنگ
هر ثانیه بعد یعنی یک شکل دیگر یعنی یک شهر دیگر یعنی یک یار دیگر .