علیرضا
آدم که همه آدم هستن . انسانم آرزوست . : )
علیرضا
به شدت خودسانسوری میکنم . گاهی اوقات یک پست رو انقد تغییر میدم که یا معنیش دیگه اون معنای اولی نیست یا کار به ارسال نشدن میرسه .
علیرضا
بودن..یا نبودن.... بحث در این نیست..وسوسه این است.
علیرضا
گاهی اوقات مشود نیمی از وقتت..و نیمی از وقتت میشود قسمتی از تو..و نیمی از تو میشود تو..و تو میشوی هیچ..و هیچ , هیچ است .
علیرضا
امشب چو شب به نیمه رسد خیزم..وز..این سیاه زاویه بگریزم..پنهان رهی شناسم و با شوق می روم..ور بایدم دویدن , با شوق می دوم..گر بسته بود در ؟
علیرضا
به قول آقای همساده : داغونم آقا داغون . هه هه هه .
علیرضا
آلبوم پدر از سیاوش شمس مال سال 1375 یا آلبوم فریاد مال سال 1377 ینی وقتی تقریبا 5 6 ساله بودم . حتی خاطرات اون موقع رو زنده کرد . هنوز هم یادم میاد .
علیرضا
وقتی نمیدونی چی باید بگی یا چیکار باید بکنی باید فکر کنی که اگه اونم قد نده همون هیچکاری بهتره وگرنه ممکنه خراب بشه .
علیرضا
من اگه بگم از خودم بدم میاد چی ؟ نه از جسمم . از یه سری از فکر هام که یه قسمت هایی از رفتارام رو تشکیل میده .