......... اصن برکه شدم

من از ترسم بيرونش نميدم تا نگن هوا رو آلوده كردي

راحت باش رفیق تنها چیزی که هوا رو آلوده نمیکنه همینه

آه ..آه .. آه ..

اینجوری بهتره

ارسلان اون که صدالبته

روزگار رو میشناسید ؟ یه چیزی تو مایه های دنیاس ! : )

لیلی
مهی روزگار کیه داداش دنیاس ؟؟؟

آره !

راه دیگه هم هست مگه؟
میگم 2جور میشه راستی آزمایی کرد:
1: برداشت دیگران ( که قائدتا از مشاهداتشونه)
2: امار مثبت یا منفی بودن اینجور رابطه ها
من راه دیگه ای نمیشناسم.
تو این زمینه حرف زدن و منطق چیزی رو تغیرر نمیده ، بلکه واقعیتِ که درست یا غلطی مطلب رو روشن میکنه

آدما تا وقتی خودشون اینکارند نظرشون مثبته
ب محض اینکه متحول میشند مثلن نظرشون میشه منفی
بی نتیجه است داداش / بحثی نیست / یا علی

منم این رو قبول دارم که تو نت خیلی راحت میشه دروغ گفت،پس امکان دوستی های دروغین وعده های دروغین و کلا کلاهبرداری فراهم هست.‏ ولی اگه فردی شرایط یه دوست خوب رو داشته باشه بنظرم قابل تشخیص هست.اولین قدم هم این باید باشه که طرف اطلاعات صحیحی از خودش ارائه بده،مثلا اکانت خیلی از کاربران اینجا،که جو واقعا سالمی داره

بله همه جا ، اگه صداقت در میون باشه ف مسدله ای پیش نمیاد.
مسئله همینه که ذات نت، فضای غیر آشکارِ... و نمیشه مطمئن بود می راست میگه و کی دورغ ، تجربه هم نوشن داده تو همه جای دنیا، بالای 80% اطلاعاتی افراد در فضای مجازی از خودشون به اشتراک میذارن ف یا دروغه ، یا تمام حقیقت نیست.
مثلا طرف یه عکسی رو پروفایل [!]بوکش گذاشته، که تحت یه زایه ی خاص و یه آرایش خاص بوده و خیلی زیبا به نظر میرسه. اون عکس دروغ نیست ولی طرف میره میبینه ، اِ این که زمین تا آسمون با اون فرغ داره. این ساده انگارانه ترین نوعِشه ... حالا به دروغ ها نمیخوام اشاره کنم.
موضوع اینه که ذات این فضا ، ابهام مهورِ و احتمال پیروزی به شکست 1 به 10.
پس عقل سلیم میگه اینجا جای دوست و همسر و اینچیزا پیدا کردن نیست.
ممکنه استثناهایی هم داشته باشه ، ولی بسیار بسیار نادر و کمِ احتمالش

تنهایی سرمای سیبریست انگار.... استخوان میترکاند لاکردار....

انگار الاسکا کرده قلبم را دیگر عشق نمیروید

مثل مته ی ِ نفتـــــه

فکر کن عن شد / خفه شد