یاد کودکی بخیر یاد خنده های بی منظور نوازشهای مادرانه آغوش باز بوئیدن و یوسیدن های خالصانه کاش بزرگ نمی شدم کاش در عنفوان ِ جوانی باز هم کودک می بودم کاش در کودکی کودک درونم بسان ِ زن جا افتاده پرورش نمی یافت کاش هیچ وقت جمله ی ِ (( تو دیگه بزرگ شدی )) را نمی شنیدم کاش و ای کاش های دیگر
@Avaz Azadi آدمها ذرّه ذرّه محو میشوند، آرام.. بی صدا.. و تدریجی همان آدمهایی که هر از گاهی پیغام کوچکی برایت میفرستند، بی هیچ انتظار جوابی، فقط برایِ آنکه بگویند هنوز هستند؛ برای آنکه بگویند هنوز هستی و هنوز برای آنها مهم ترینی.. همان آدمهایی که روزِ تولد تو یادشان نمیرود همانهایی که فراموش میکنند که تو هر روزخدا آنها را فراموش کرده ای همانهایی که برایت بهترین آرزوها را دارند و میدانند در آرزوهای بزرگِ تو کوچکترین جایی ندارند .. همان آدمهایی که همین گوشه کنارها هستند برای وقتی که دل تو پر درد میشود و چشمان تو پر اشک که ناگهان از هیچ کجا پیدای شان میشود، در آغوشت میگیرند و میگذراند غمِ دنیا را رویِ شانههای شان خالی کنی
آن روزها که با تو بودن برایم آرزو بود تمام شد ! امروز با تو بودن یا نبودن فرقی ندارد... سیگار باشد یک خیابان و برگهای زرد پاییزی... من میروم تا دود کنم هستی ام را ....!!!
نه سميرا خانوم ... اين طوري ني ... قبلا كه وقت مي كردم و ميومدم اينجا بيشتر بچه ها باهام دوس بودن و كلي خطاب و پيام داشتم ولي الان كه كمتر ميام كم كم از ياد دوستان محو شدم ... الان خود شما منو به ياد دارين؟
مردم ایران کلا تو جریانات احساسی مشکل دارن و همینطور مشکل ساز
13 سال و 4 ماه و 19 روز و 18 ساعت و 52 دقيقه قبلدقیقا...
13 سال و 4 ماه و 19 روز و 18 ساعت و 51 دقيقه قبلکاري کرديـم که دوس داشتن شد پـوچ ترين کلمه ي نسلمـون ...
13 سال و 4 ماه و 19 روز و 18 ساعت و 51 دقيقه قبلاره متاسفانه...
13 سال و 4 ماه و 19 روز و 18 ساعت و 49 دقيقه قبل