چقدر امروز از کرده ی خودم ناراحت شدم
چون

دامن زدم به ناراحتی یه دوست

دوستی که برای من خیلی عزیز بود

بی دلیل ... از روی خود خواهی خودم

چون خودم ناراحت بودم اون رو هم ناراحت کردم

غافل ازینکه اون خودش لبریز بود از درد...

خدایا

ظرفیت تحمل ما آدما رو بیشتر کن. تنهامون نگذار.مواظبمون باش

مواظب من هم ...که دیگه کسی رو ناراحت نکنم

دیوونه :*

فدای اوازم...مرسی از لطف همیشگیت...

ممنون بیتای عزیزم
||{107-}

مرسی آوازم...قشنگه

آورده اند که پیری فرزانه شبانگاه نیایش همی کرد:
بارالها! سالهاست ایوب وار مرا با بلیات گونه گون همی آزموده ای،
از فقر و رنج و بیماری گرفته تا تورم و گرانی و شهریه ی مکتب آزاد اولاد،
مرحمتی فرما و آزمونی یوسف گونه نیز از ما به عمل آور.
سخن که بدینجا رسید دق الباب کردند. پس در بگشود. برادرانش بودند.
تعارفی زد، آن ها اما دست در گریبانش زدند و کشان کشان همی بردند
و در صندوق عقب همی چپانیدند. بیرون از شهر برده و در چاهیش افکندند.
پس از قعر چاه نعره همی زد:
خداا! من منظورم اون آزمون عشوه و زلیخا و پشت درهای بسته و... بود نه این

چرا.....

منم دارم

چه زود گذشت !!
تو هم خوش امدی

مرسی...