دردی سراسر روحـــم را #آزار می دهـــد... دردی که نمی دانـــم چیست... دردی که به زبـــانِ گویش ها ترجمـــه نمی شود ... دردی از جنـــس #بُریـــدن , بـــن بست یا خفقـــان! ... دردی که پیـــرم می کند در اوج #جــــــوانی ... دردی که نمی دانـــم چیست. ... دردی که شایـــد درد مشتـــرکی ست ... شایـــد دردی که نتیجه ی #دیـــدن و #فهمیـــدن است شایـــد.. دردی که #درمـــان نـــدارد و مـــرهم اش فقـــط.......
یک #مَــن خاک نشسته روی #زنــدگی و کسی نیست زنـــدگی ما را تــکانی بدهد حالا #مــن مانـــده ام و این همــه غبـــار که چشمِ روزهـــایم را گرفتـــه و نمی گـــذارد #آفتـــاب را ببینم ...
حرفهای زیادی بلد نیستم... من تنهـــا چشمان تو را دیدم و گوشه ای از لبخندت که حرفهایم را دزدید... از #عشق چیزی نمی دانم اما، " دوســتت دارم" کودکانه تر از آنچه فکر کنی ...
نشستـَم روبروی تـو نگاهـَم سَخت دلـدادس
آخه کـی بـاورش میشه عبـادت اِنقـدر سادس
نشستـَم روبروی تـو که جمع درد و تسکینی
مـَن ُ بـا اینکه بالـایی از اون بالـا نمی بینی
تمام عـمر با مـَن باش مـَن اِنقدر اَز خـودم خستـَم
که پـای هـَر عذابی که بدونم با تـو هستم
تـو رو راحت پرستیدم فقط با یک نظر دیـدم
نمیدونی چقدر سخته تـو رو راحت پرستیدن
به دریا دل زدم شاید بتونم در تـو دریـاشم
همه دنیارو بخشیدم که قـدِ بخششت باشم
تمام عـمر بـا مـَن باش مـَن اِنقدر اَز خـُودم خستم
که پـای هـَر عذابی که بدونـم با تـو هستم ...
داستان جوونای امروز ما اینه. که پشت شیشه ی بی جان مانیتور به هم جان میدهند ... ! با دکمه های سرد کیبرد ، دست های هم را میگیرند و گرمایش را حس میکنند...! با صورتک ها ، همدیگر را میبوسند و طمع لب هایشان را میچشند...! آهنگی را هم زمان با هم گوش میدهند و اشک میریزند...! شب بخیر هایشان پشت خط های موبایلشان جا نمی ماند ...! و این ابراز احساس مجازی در روح و جانشان ریشه میکند واین است که از محبت های واقعی در کنار هم زود سیر میشوند