ﬡᖲᗩᖇᗩ
قلابت را بردار بگذار ماهے هاے خسته ے لبم ایـטּ سطرها را ازاב شنا کننـב
ﬡᖲᗩᖇᗩ
گــردو از گــردی، گــردو شــد! لابــد ابــرو هــم از ابــری، ابــرو! بیهــوده نیســت کــه همیشــه خیســی، چشــم مــن . . .
ﬡᖲᗩᖇᗩ
مـــن – تـــو = هــــیـــچ !!! تبصره هم نداره …