تا انتهــای حضــور رفتــم #سکــوت در هــوا معلق بــود در زدم.......... قفــل ها به استقبالــم آمدنــد گفتنــد : #دیــــــر-آمدی-غریبــــــه! شبــــــــ خوش و بــــدرود
چشمم را می بنــــدم و تــــو را می بینــــم از تــــو حالا چگونــــه #دل بکنــــم وقتی فاصلــــه ها پشت پلکهایــــم سنگــــر گرفته اند که تــــو را از من بگیرنــــــد ؟!
تا #تولــــــدی-دوبـــاره راهی نیست: گاه تنـــها به فاصلـــه یک آه بیـــن دو #سکـــوت. گـــاه به انـــدازه گره خوردن دو #نـــگاه، به هـــم. یا که به تقدیـــر دراز کشیـــدن دو واژه، در کنـــار هم. یا شایـــد تنهـــا به انـــدازه یک #خیـــال-کـــودکانه، لا بـــه لای دفتـــر نقـــاشی..