به من یاد بده،

انسان مدرنی باشم و

هر بار که دلتنگت می شوم

به جای بغض و اشک،

تنها به این جمله اکتفا کنم که

هوای بدِ این روزها

آدم را افسرده می کند...

خسته که می شوم

با جای خالی ات دعوای مان می شود

من او را از خانه بیرون می کنم

او مرا از دنیا

هیم ببخشید

من واقعا خوابم میاد

فردا هم شیفت کاریمِ

خآهِش

خوبــ بخابید

من راحتم چونــ سره کارم الانــ .. شبــ خُوش

بهم زن ندادن برگشتم

خوش برگشتی

ممنون

خوش ویومدی

کی به تو زن میده آخه؟