کاش وقتی اسمان بارانی است
از زلال چشمهایش تر شویم
وقته پاییز از هجوم دست باد
کاش مثل پونه ها پر پر شویم
کاش اشکی قلبمان را بشکند
با نگاه خسته ای ویران شویم
کاش وقتی شاپرک ها تشنه اند
ما به جای ابرها گریان شویم
کاش وقتی ارزویی می کنیم
از دل شفافمان هم رد شود
مرغ امین هم از ان جا بگذرد
حرف های قلبمان را بشنود

کوله بار سفرت رفت و نگاهم را برد
نه تو دیگر هستی نه نگاهت
که در ان دلخوشیم سبز شود
سایه می داند که به دنبال نگاهت
همچون ابر سرگردانم
هیچ کس گمشده ام را نشناخت
تابش رایحه ای خبر اورد
کسی در راه است
چشمی از درد و دلم اگاه است
کاش هیچ وفت عشقی متولد نمی شد
که روزی احساس بمیرد

أَمَّن یُجِیبُ الْمُضْطَرَّ إِذَا دَعَاهُ وَیَكْشِفُ السُّوءَ

سلام خوش اومدین (:
حالا چرا این س 4 سال عضو نشدین؟؟

سلام سپاس از همتون

امام محمد باقر از امیر المومنین (ع) روایت فرموده: هنگامی كه آیت الكرسی نازل شد رسول خدا (ص) فرمود آیه الكرسی آیه ای است كه از گنج عرش نازل شده و زمانی كه این آیه نازل گشت هر بتی كه در جهان بود با صورت به زمین خورد.

در این زمان ابلیس ترسید و به قومش گفت :"امشب حادثه ای بزرگ اتفاق افتاده است باشید تا من عالم را بگردم و خبر بیاورم.

ابلیس عالم را گشت تا به شهر مدینه رسید مردی را دید و از او سوال كرد: " دیشب چه حادثه ای اتفاق افتاد"

مرد گفت "رسول خدا فرمود:" آیه ای از گنج های عرش نازل شد كه بت های جهان به خاطر آن آیه همگی با صورت به زمین خوردند. ابلیس بعد از شنیدن حادثه به نزد قومش رفت و حادثه را به آن ها خبر داد.

خدای من عرب و فارس و ترک و انگلیسی‌زبان نیست. خدای من با هر بنده‌ای به زبان همان بنده سخن می‌گوید
خدای من نیازی به واسطه ندارد. واسطه‌ای اگر هست برای کمک به بندگانش فرستاده نه برای بستن دست خود. ذره‌ای شک ندارم که واسطه‌هایش از او مهربان‌تر نیستند. واسطه‌هایش(که بندگان خوب او هستند) در برابر او عددی نیستند. اما ... اما او نیازی به واسطه ندارد. من بی‌واسطه با او سخن می‌گویم و از او کمک می‌گیرم.
خدای من مرا بسیار دوست دارد و بارها دوستی‌اش را به من نشان داده. او به من گفته که دوستت دارم حتی اگر تو مرا دوست نداشته باشی و با من بد کنی. کمکت می‌کنم حتی اگر کمک نخواهی . دستت را می‌گیرم حتی اگر آن را به سویم نگیری. راست می‌گوید ... دستم را می‌گیرد و مرا با خود به این سو و آن سو به تفریح می‌برد. وقتی شیطنت می‌کنم و دستم را می‌کشم و از دستش فرار می‌کنم خیلی دوام نمی‌آورم ... چیزی نگذشته احساس تنهایی می‌کنم : خدایا کجایی؟ کمکم کن... و خدا دستم را می‌گیرد و سرم را نوازش می‌کند. به روی خودش هم نمی‌آورد... لبخندی هم می‌زند! می‌گوید هر وقت مرا گم کردی نگران نباش مواظبت هستم.
و خدای من همواره در کنار من و با من است. با او شوخی می‌کنم و حرف می‌زنم . از او خواهش می‌کنم و گاه و بیگاه بر سرش فریاد هم می‌زنم . فریاد می‌زنم و اعتراض می‌کنم چون می‌دانم او هیچگاه از کوره در نمی‌رود. خدای من دوست من همنشین من و یاور من است ...