به دلیل استقبال دوستان کلشو میزارم.

دلم گرفته است و غمی زعالم خاک/
نشسته بر این روح زندانی/
غمی که جز به مردن و پرکشیدن از این خاک/
نکرده اند مرحمی برایش ارزانی/
بیا و روح خسته ی مرا آزاد کن/
بیا که دگر ندارم تاب این پریشانی/
بیا که مرغ دلم هوای بوستان کرده/
بیاو بگشای درب به روی این زندانی /
مرا چه شده است کین چنین زعالم خاک /
دلم گرفته و دارد به سر هوای افلاک؟ /
زشوق وصل تو این چنین پریشانم /
زهجر کوی تواین چنین گریانم