روزی که دانه های فاصله را در حجم خالی دستانم ریختی نگاهم بوی گریه گرفت اما لبخندم را از تو دریغ نکردم تا باور کنی باور رفتنت برایم بی دلیل ترین دلیل هاست و در من سخت شکست و تو چه بی تفاوت پشت کردی به من و آن همه دوستی که پر از یاد تو بود