Javad 73
دادیم ز کف نقد جوانی و دریغا/چیزی به جز از حیرت وحسرت نستاندیم
Javad 73
شربتی از لب لعلش نچشیدیم و برفت/ روی مه پیکر او سیر ندیدیم و برفت
Javad 73
یادباد انکه سر کوی توام منزل بود /دیده را روشنی از خاک درت حاصل بود
Javad 73
یاد وصال میکنم ،دیده پر اب میشود/شرح فراق میکنم، سینه کباب میشود
Javad 73
سرزنشم مکن اگه از همه پا کشیدام/طبع لطیف ادمی با همه سر نمیکند
Javad 73
یار مفروش به دنیا که بسی سود نکرد /آنکه یوسف ز رناسره بفروخته بود
Javad 73
دلی کز معرفت نور وصفا دید/به هر چیزی که دید اول خدا دید
Javad 73
منم که شهره شهرم به عشق ورزیدن /منم که دیده نیالوده ام به بد دیدن
Javad 73
دی، کودکی بدامن مادر گریست زار /کز کودکان کوی، بمن کس نظر نداشت
Javad 73
یاران مدد که جذبهی عشق قوی کمند /دیگر به جای پرخطری میکشد مرا
Javad 73
یادباد آن که به خلوتگه وصلت شب و روز /دل سرا پردهی صد راز نهان بود مرا
Javad 73
منم که شهره شهرم به عشق ورزیدن /منم که دیده نیالوده ام به بد دیدن
Javad 73
توخود ای گوهر یکدانه کجایی آخر/ کز غمت دیده مردم همه دریا باشد
Javad 73
دیده ام بر شاخه ی احساس ها/ میتپد دل در شمیم یاس ها
Javad 73
در سنبلش اویختم از روی نیاز/گفتم من سودا زده را کار بساز
·
موبایل ·
ابزارک ·
کلید اشتراک ·
میانبر ·
راهنما ·
شرایط خدمات ·
حریم خصوصی ·
API ·
نقشه سایت ·
تبلیغات ·
تماس
ديدگاه
9 
