@toqrol

خیلی پاستیل دوست داره … هی بهش نگو این کارو کن ؛اون کارو کن, عصبی میشه …. وقتی مریضه حالشو بپرس دوس داره بدونه نگرانشی … چیزی را تکرار نکن بدش میاد , نصیحتش نکنی ی وقتا دوس نداره …. خسته که باشه صداش دیوونت میکنه یا وقتی از خواب پا میشه …. . . یادت باشه که… اون همه چیزِ من بود حق ندارى اذیتش کنی …!!!

کاش اصن نمیشد خواست...

منم!!

آخریشم پدرته

فقط واسه جالب بودن مطلب...

@ωرویـטּ☺شوפֿوُشآבבنبآلر☺

ساده ترین روش رمز کردن >
برو تو یه ورق تمام حروف الفبارو بنویس
بعد زیر هر حرف یه علامت درس کن و بزار(ترجیهن خیلی ساده باشه و متمایز از بقیه)
بعد تو دفتر خاطراتت به جای حروف فارسی از اون حروف استفاده کن!
بعد از این که اون حروف رو حفظ کردی>تو پینت ویندوز یه دونه ازشو دروس کن یا از رو ورقه یه اسکن بگیر
>پسوند عکسو عوض کن
<ورقرو از بین ببر

مرسى عزيزم لطف دارى من خواهر خورشيدم صبا!!!تورو خدا براى خورشيد دعا كن تصادف كرده....!((((

بعضی ها هم هستند که نه...گوشی شان وِل است و رها. صدایشان خفه که نیست هیچ ، تا ته ِ ته هم برده اندَش بالا که اگر دری به تخته خورد و کسی، اشتباهی حتی،شماره شان را گرفت یا پیغام های تبلیغاتی گذارشان به inbox ِ متروکه افتاد، بشنوند.این گوشی ها و صاحبانش حال آدم را بد میکنند.رو بودن هم حدی دارد آخر...
ولی امان از این گوشی های گذر کرده از معبر ِ سخت و جانفرسای " تغییر" . اصلا تغییر همیشه بد است.ذات ِ تغییر که نه...عبور از گسل های بوجود آمده در هر تغییر است که حال آدم را بد میکند.شبیه دوران بلوغ مثلا.دردهای بلوغ همان دردهایی است که در گذر از راه " تغییر" متحمل میشوی.
چنین گوشی هایی،یک روز خفه بودند و بیصدا.صاحبانشان مخاطب خاصی داشتند و پیام های ممنوعه ای و تماس های یواشکی و قفل و زنجیری که به در و دیوار ِ گوشی بسته شده بود.روزگار نمی چرخد و شاید هم بد می چرخد و اینها میرسند به معبر " تغییر".مخاطب خاص میرود و گوشی ها ول میشوند و رها.صدایشان تا ته ِ ته میرود بالا و inbox از حالت خصوصی به حالت عمومی تغییر هویت میدهد.
صاحبان ِ این گوشی ها را مراعات کنید که از بد وضعیتی گذر کردند و شاید در وضعیت بدتری گرفتار شدند.