کاش یکی بود که توی کوچه ها داد میزد :

خاطره خشکیه ؛ خاطره خشکیه

اونوقت همه ی خاطراتتو

همونایی که ارزش گرفتن دمپاییِ پاره هم ندارن

میریختم تو کیسه و میدادم بهش و میرفت ردِ کارش...

تنهایـــــــــــــــــ ــــے یعنے...

یـــــــــــــــــ ــــادت باشه

وقتـــــــــــــــــ ــــے داری میرے بیرون

دستـــــــــــــــــ ــــکشت رو هم ببرے،چـــــــــــــــــ ــــون کسے نیست

که دستـــــــــــــــــ ــــت رو تو دستاش بگیره و هـــــــــــــــــ ــــا کنه...!

دیگر نمیگویم گشتم نبود ، نگرد نیست !

بگذار صادقانه بگویم …

گشتیم ! اتفاقا بود ! فقط مال ما نبود !

شما بگردید ! لابد مال شماست !

با هم که قدم می زنیم

حسودی اش می شود آفتاب

نه که هیچگاه


قدم نزده است با ماه !!!

سالیــــانیست فرامـوشـش کـرده ام ...

خــاطراتــش را هــم ... !

ولــی نمی دانــم دستــانم چــرا هنــــوز به نوشتــن نـامـش ...

ذوق میــــکنـــنــد ... !!!

حرف هایی هست,بدجور دل می شکنند

! بدجور دل می سوزانند

! بدجور خراب می کنند

حرفهایی از نزدیک ترین کسانت

! از عزیزترین کسانت

! گاهی دلت میخواهد نزدیک ترین آنقدر عزیز نبود

... یا اگر بود کمی بیشتر حواسش به تاثیر حرفهایش بود !!!