غصه نخور

اگر یک روز از زندگی من باقی مانده باشد


از هر جای دنیا


چمدان کوچکم را می بندم


راه می افتم


ایستگاه به ایستگاه


مرز به مرز


پیدایت می کنم ...



کنارت می نشینم


روی سینه ات به خواب می روم ...!

تو بدان این را

تنها تو بدان

تو بیا تو بمان با من، تنها تو بمان

جای مهتاب به تاریکی شبها تو بتاب

من فدای تو، به جای همه گلها تو بخند...

گفته بودی که چرا محو تماشای منی

آنچنان مات که یکدم مژه بر هم نزنی
مژه بر هم نزنم تا که زِ دستم نرود

ناز چشم تو ، بقدر مژه بر هم زدنی....


"فریدون مشیری"

اي همه مردم، در اين جهان به چه کاريد ؟

عمر گران‌ مايه را چگونه گذاريد ؟

هرچه به عالم بود اگر به‌ کف آريد

هيچ نداريد اگر که عشق نداريد

واي شما دل به عشق اگر نسپاريد

گر به ثريا رسيد هيچ نيرزيد

عشق بورزيد

دوست بداريد

گفته مي‌شد: « هر كه با ما نيست با ما دشمن است!»

گفتم: آري، اين سخن فرموده اهريمن است!

اهل معنا، اهل دل، با دشمنان هم دوستند،

اي شما، با خلق دشمن! قلب تان از آهن است؟!

از کسایی که زود لایک میزنند بدونه خوندن بدم میاد خودم این کارو کردم.....ساری......

ساز تو دهد روح مرا قدرت پرواز

از حنجره ات پنجره ای سوی خدا باز

احساس من و ساز تو

جان های هم آهنگ

جان من و آوای تو یاران هم آواز

گلبانگ تو روشنگر جان است

قول و غزلت پرچم شادی ست

بر افراز


"فریدون مشیری"

گفته بودند: از پس هر گریه، آخر خنده ایست

این سخن بیهوده نیست...

زندگی مجموعه ای از اشک و لبخند است

خنده ی شیرینِ فروردین

بازتابِ گریه ی پربارِ اسفند است...


"فریدون مشیری"