اگر دیوانگی کردم دلم خواست / زِ خود بیگانگی کردم دلم خواست

اگر که اعتماد چشم بسته / به خصم خانگی کردم دلم خواست

اگر تا اوجِ خودسوزی پریدم / نظر کرده به بال عشق بودم

اگر لب تشنه از دریا گذشتم / به دنبال زلال عشق بودم

به غیر از من خود خوش باور من / کسی منت نداره بر سر من

کسی حال مرا هرگز نفهمید / دلیل گریه هایم را نپرسید

گناه عالمی را بردم از یاد / گناهم را کسی بر من نبخشید

کسی بر حلقه ی این در نکوبید / من و شب پرسه های تلخ تردید

در آن دریای بی پایان ظلمت / صدای یار دیداری نپیچید

در آن تنهایی بی رحم و ممتد / به دلداری کسی از در نیامد

من تنهای من تنها کسی بود / که هر شب در اتاقم پرسه می زد

اگر چه از شما خانه خرابم / دچاره یاوه های بی جوابم

به خود اما به آنهایی که باید / بدهکاری ندارم بی حسابم

پشیمان نیستم از آنچه بودم / پشیمان نیستم از ماجرایم

همین هستم ، همین خواهم شد از نو / اگر بار دگر دنیا بیایم

گفتم دل و دین بر سر کارت کردم

هرچیز که داشتم نثارت کردم

گفتا تو که باشی که کنی یا نکنی

این من بودم که بی قرارت کردم

https://secure.avaaz.org/en/petition/An_end_to_legalised_paedophilia_and_child_rape_in_Iran/?fbdm

هر چه کنی بکن، مکن ترک من ای نگار من
هر چه بری ببر، مـبر سنگدلی به کار من

هر چه هلی بهل، مهل پرده به روی چون قمر
هر چه دری بدر، مدر پرده ی اعتبــــار من

هر چه کشــی بکش، مکش باده به بزم مدعی
هر چه خوری بخور، مخور خون من ای نگار من

هر چه دهی بده، مده زلف به باد ای صنم
هر چه نهی بنه، منه پای به رهگــــذار من

هر چه کشی بکش، مکش صید حرم که نیست خوش
هـر چه شوی بشو، مشو تشنه به خون زار من

هر چه بری ببر، مبر رشته ی الفت مـرا
هر چه کنی بکن، مکن خانه ی اختیار من

هر چه خری بخر، مخر عشوه ی حاسد مرا
هر چه تنی بتن، متن با تن خاکسار من

هر چه روی برو، مرو راه خـلاف دوستی
هر چه زنی بزن، مزن طعنه به روزگار من

مهربانيت را به دستي ببخش ؛ که مي داني با او خواهي ماند ....

وگرنه حسرتي مي گذاري بر دلي که دوستت دارد ... !!!

گاه دلتنـــــــگ می شوم دلتنـگتر از تمام دلتنگـــــــــی ها

حسرت ها را می شمارم

و باختن ها

وصدای شکستن را

... نمیدانم من کدامین امید را ناامید کردم

وکدام خواهش را نشنیدم

وبه کدام دلتنگی خندیدم

که چنین دلتنگــــــــــــــــم

هنگامی که با تندباد حوادث جهان دست به گریبانی و با سرسختی طوفان زندگی در نبرد

تا می توانی ایستادگی کن

اما آنگه که نه پای رفتنت ماند و نه تاب ایستادن

بنشین و صبر کن

بدان که: طوفانهای زمانه را زمانیست و سختیهای دوران را دورانی

می گذرند و می گذارندت که برخیزی

مهم این است که :

برای برخاستن مهیا باشی

آنهايی که "از ایران" رفته اند همانطور که دارند يک غذای سر دستی درست می‌کنند تا تنهايی بخورند، فکر می‌کنند آنهايی که مانده‌ند الان دارند دور هم قورمه سبزی با برنج زعفرانی می‌خورند و جمعشان جمع است و می‌گويند و می‌خندند.
آنهايی که مانده اند "در ایران" همانطور که دارند يک غذای سر دستی درست می‌کنند فکر می‌کنند آنهايی که رفته‌ند الان دارند با دوستان جديدشان گل می‌گويند و گل می‌شنوند و از آن غذاهايی می‌خورند که توی کتاب‌های آشپزی عکسش هست.

آنهايی که رفته‌ند فکر می‌کنند آنهايی که مانده‌ند همه‌ش با هم بيرونند. کافی‌شاپ، لواسان، بام تهران و درکه می‌روند. خريد می‌روند… با هم کيف دنيا را می‌کنند و آنها را که آن گوشه دنيا تک افتاده‌ند فراموش کرده‌ند.
آنهايی که مانده‌ند فکر می‌کنند آنهايی که رفته‌ند همه‌ش بار و ديسکو می‌روند و خيلی بهشان خوش می‌گذرد و آنها را که توی اين جهنم گير افتاده‌ند فراموش کرده‌ند.

آنهايی که رفته‌ند می‌فهمند که هيچ کدام از آن مشروب‌ها باب طبعشان نيست و دلشان می‌خواهد يک چای دم کرده حسابی بخورند.
آنهايی که مانده‌ند دلشان می‌خواهد يکبار هم که شده بروند يک مغازه ای که از سر تا تهش مشروب باشد که بتوانند هر چيزی را می‌خواهند انتخاب کنند.

آنهايی که رفته‌ند، پای اينترنت دنبال شبکه 3 و فوتبال با گزارش عادل يا سريالهای ايرانی و اخبارهايی با کلام پارسی و ايرانی هستند.
آنهايی که مانده‌ند در حسرت دیدن کانال‌های ماهواره بدون پارازيت کلافه می‌شوند و دائم پشت ديش هستند.

باز باران بي ترانه

گريه هايم عاشقانه

مي خورد بر سقف قلبم

ياد ايام تو داشتن

مي زند سيلي به صورت

باورت شايد نباشد

مرده است قلبم ز دستت

فكر آنكه با تو بودم

با تو بودم شاد بودم

توي دشت آن نگاهت

گم شدن در خاطراتت