غزل بهانه میشود , که با تو گفتگو کنم
و دردهای سینه را , در این سروده رو کنم

شکایتی ندارم و , گلایه هم نمیکنم
گلایه از تو یا خودم , زمانه یا از او کنم !!؟

نمانده راه و چاره ایی , برای دردهای من
به غیر از این که بغض را , شکسته در گلو کنم


شب از شبم سیاهتر , بخود ندیده روزگار
چگونه شام تیره را , به گریه شُستشو کنم

به آسمان نمیرسد , دعا و ضجه های من
مگر نماز عشق را , به خون دل وضو کنم

داداش محمد ....دستت درد نکنه عزیزم ..........فقط این کیکو باز میکردی دوستان میخوردن خوب !100سال عمرباعزت برایت آرزومیکنم

مرسی داداش گُلم

قربونت حامد جان ... عشق منی ...