در سرزمین من زنی از جنس آه نیست
این یک حقیقت است که در برکه ماه نیست

این یک حقیقت است که در هفت شهر عشق
دیگر دلی برای سفر رو به راه نیست

راندند مردم از دل پر کینه، عشق را
گفتند: جای مست در این خانقاه نیست

دنیا بدون عشق، چه دنیای مضحکی‌ست
شطرنج، مسخره‌ست زمانی که شاه نیست

زن یک پرنده است که در عصر احتمال
گاهی میان پنجره‌ها هست و گاه نیست

افسرده می‌شوی اگر ای دوست، حس کنی
جز میله های سرد قفس تکیه‌گاه نیست

در عشق آن که یکسره دل باخت، بُرده است
در این قمار، صحبتی از اشتباه نیست

فردا که گسترند، ترازوی داد را،
آن‌جا که کوه بیشتر از پر کاه نیست،

سوادبه روسپید و سیاووش روسفید
در رستخیز عشق، کسی روسیاه نیست

از روزی که رفتی دنیا چه قشنگه
این خونه پر از عطر گلای رنگارنگه

از روزی که رفتی جولون می ده آفتاب
شب تو آسمون دوباره پیداش می شه مهتاب

آخه با تو که دیگه چیزی به چِشَم کم نمی اومد
تو بودی و هیچ چیزی به چشمم نمی اومد

ماهم تویی و شب بی تو مهتابی نمیشد
آفتاب واسه من پیش تو آفتابی نمی شد

صبح بعد از اون روز کذایی
آسمون پر شد از رنگ حنایی

نمی خواست انگار به روش بیاره
که تو باشی، حناش رنگی نداره

اگه یک دنیا قشنگی باشه
اگه هر جا پر از عطر گلا شه

بدون اینو، دلم پیش تو گیره
نمی تونه کسی جاتو بگیره

سلام

همین خوبه که!

سلام

حالا اومد .....

باییییییییی

سلام همچنین

رفتم دیدم

ماه من مهربونی

بله

مرسی ...... من هم بدک نیستم .....

به پیش روی من، تا چشم یاری می كند، دریاست !

چراغ ساحل آسودگی ها در افق پیداست !

درین ساحل كه من افتاده ام خاموش،

غمم دریا، دلم تنهاست .

وجودم بسته در زنجیر خونین تعلق ها ست !

*****

خروش موج، با من می كند نجوا،

كه : - « هرل كس دل به دریا زد رهائی یافت !

كه هر كس دل به دریا زد رهائی یافت ... »

*****

مرا آن دل كه بر دریا زنم، نیست !

ز پا این بند خونین بر كنم نیست ،

امید آنكه جان خسته ام را ،

به آن نادیده ساحل افكنم نیست !

به سلامت . زودی بیا .....