گفته بودند به ما: می کشد در همه کس
غم نان، ایمان را
در شبی سرد چو مرگ
که هوا می لرزید و تن خسته شهر
بستر برف زمستانی بود راهی خانه شدم.
من -گرسنه پدرم را دیدم
که در آن ظلمت سرد با یخ حوض قدیمی حیاط
جنگ سختی می کرد تا ز خون دشمن
بعد از آن جنگ وضویی سازد
پدرم -بی که کلامی گوید
گفت با من:
پسرم! چاره مشکل ما ایمان است
دلـــــت ﮐـــــﻪ ﭘـﻴـــــﺶ ﻣـــــﻦ ﺑﺎﺷـــــﺪ ...
13 سال و 2 ماه و 5 روز و 4 ساعت و 50 دقيقه قبلﻭ تنــــــﺖ ﺩﺭ ﺁﻏـــــﻮﺵ ﺩﻳﮕــــــﺮﻱ ...
ﻫـــــﺰﺍﺭ ﺧﻄﺒـــــﻪ ﺍﻡ ﮐــــــﻪ ﺑﺨﻮﺍﻧﻨـــــﺪ ...
ﺑـــــﺎﺯ ﻫــــــﻢ ﻫﺮﺯﮔﻴﺴـــــﺖ ...................!