از خداوند خواستم تا عـادتـهای زشـتـم را ترک دهـد ...
خداوند فرمود : خودت بايد آنها را رها كنی !
از او خواستم لااقل به من صبر عطا كند !
فرمود : صبر، حاصل سختی و رنج است ، عطا كردنی نيست بلکه آموخـتـنـی است ...
گفتم : پس مرا خوشبخت کن !
فرمود : نعمت از من ، خوشبخت شدن از تو...
از او خواستم مرا گرفتار درد و عذاب نـكـنـد !
فرمود : رنج از دلبستگـیـهای دنيايی جدا و به من نزدیکـتـرت می‌کـنـد ...
پس از او خواستم تا روحم را رشد دهد ...
فرمود : نه ، تو خودت بايد رشد كنی ، من فقط شاخ و برگ اضافـيـت را هرس می كنم ، تا بارور شوی ...
از خدا خواستم حداقل كاری كند كه از زندگی لذت كامل ببرم ...
فرمود : برای همين كار من به تو زندگی داده ام !
نا امیدانه از خدا خواستم كمكم كند تا همان قـدر كه او مرا دوست دارد ، من هم ديگران را دوست بدارم ...
خداوند فرمود : بالاخره اصل مطلب دستگيرت شد ... !

از آن بهار تا این بهار آموخته ام که ...

بیشتر عشق بورزم و تنفر و بدی ها رو از خود دور کنم؛

یاد گرفتم انسان در زندگی میتواند دوباره متولد شود و بهاری زیبا تر خلق کند؛

یاد گرفتم با چشمانی باز تر به زیبایی ها اطرافم توجه کنم از اواز پرندگان از نوازش گلها و غذا دادن به حیوانات لذت ببرم؛

یاد گرفتم شاد باشم لبخند بزنم چرا که وقتی به زندگی لبخند میزنم وقتی که به گل لبخند میزنم انعکاس و بازتاب خنده ام را در زندگی و گل میبینم؛

یاد گرفتم سختی درد هایی را که تحمل کردم پیش زمینه ای برای آگاهی بیشتر بوده است و با درد ها طعم شیرین زندگی کردن و عشق ورزیدن را درک کرده ام ؛

اگرچه برای ابراز دوست داشتن به یک دوست ، گلی را چیده ام اما از ان دوست آموختم که گل را نباید چید بلکه باید نوازش کرد حتی اگر خود کاشته باشی زیرا هیچ کس مالک گلی نیست چه بسا که نگهبان گلی است که کاشته است ...

کدامـــین چشــــــمه ســمی شــد کـه آب ازآب میترسد؟


کـــه حتــــی ذهــــــن ماهیــــگیر از قــــلاب میـــــترســد؟


گرفــــــته دامـــــــــن شــــــب راغبــــاری آنـــــچنان برهـم


که پلـــک ازچشـــم، چشم از پلک وپلک ازخواب مــیترسد

درکلبه ما ســـــــفره ارباب و فقــــیرانه جــــــدا نیــــــست


در حلقــــه ما جنـــگ و جدالی به ســر شاه و گدا نیست


ما مطرب عشقیم در کعبه ما جنگ رسیدن به خدا نیست


ای زاهــــــد دیوانه واکن در میخانه می زن دو سه پیمانه


کــــــــه نـــاخــــــورده مـــی و رفــــــتــــــه ز هـــوشـــیم

بیا وداع کنیم ...
بیا وداع کنیم ...
اگر بنا باشد کسی از ما بماند ...
همان به که تو بمانی ...
"کینه ی" تو به کار این دنیا بیشتر می آید تا "عشق" من !

كليدر / محمود دولت آبادی

ســـــــــــــــــلام مهربونم ممنونم من هم همین طور

از ارسال متن های ادبی لطفن خودداری کنین تو این گروه... ممنون میشم