زن نــیسـتــم اگــر زنــانــه پــای عــشــــقم نایســـتـم



مـــن از قــبــیـلـه ی زلیـــــــــخا آمــده ام



آنـــقدر عشـــــقت را جــارمــی زنــم تــا خـــــدا بـرایــم کَـــف بــزنــــد



فــرقــی نـــمی کنـــد فــرشـــتــه بـــاشـــی یـــا آدم



یــــوســـــف باـشی یـــآ ســلیــمــان



قــالـــیــچــه ی دل مــــن



بـــدون اســــم رمـــــز نـــآم تــــــو پـــرواز نـمـی کـند



زنــــــانـــه پـــای ایـــن عشــــق می ایـــستم



مــــردِ مــــــن مــــــردانــــه دوســــــتم داشته باش...

قشنگه

یک روز می بوسـمـت !

پنهان کردن هم ندارد .

مثل خنده های تو نیست که

مخفی شان می کنی ،

یا مثل خواب دیشب من که نباید تعبیر شود

مثل نجابت چشمهای تو است ،

وقتی که توی سیاهی چشمهای من

عریان می شوند .

عریانی اش پوشاندنی نیست ،

پنهان نمی شود ... .


یک روز می بوسمت !

یکی از همین روزهایی که می خندانمت ،

یکی از همین خنده های تو را ناتمام می کنم :

می بوسمت !

و بعد ، تو احتمالا سرخ می شوی ،

و من هم که پیش تو همیشه سرخم ... .



یک روز می بوسمت



روز که باران می بارد ،

یک روز که چترمان دو نفره شده ،

یک روز که همه جا حسابی خیس است

یک روز که گونه هایت از سرما سرخ سرخ ،

آرام تر از هر چه تصورش را کنی ،

آهسته ، می بوسمت ... .

دیگه عکس بالای درخت نمگیری

فقط برای خودم هستم من ؛

خودِ خودم

نه زیبایم و نه عروسکی و نه محتاج نگاهی

برای تو که صورتهای رنگ شده را می پرستـی

نه سیرت آدمها را...

هیچ ندارم

راهت را بگیر و برو

حوالی من توقف ممنـوع است