سرعتم پایینه ...........

لحظه هایے هست كه دلت مے خواهد آرام بنشینے و تكیه كنے

بر چیزے

بر جایے

نه بر كسے

كه مدتهاست از تكیه كردن بر آدمها پرهیز كرده اے

مے هراسے از اینكه در اوج آرامش یكے پشتت را خالے كند و روے هوا

معلق بمانے

لحظه هایے هست كه نمے توانے حتے بر باد هم تكیه كنے

شاید تند بوزد و از جا به درت كند

شاید آرام بوزد

و شاید وزیدن را متوقف كند

آموخته اے كه تكیه كردن را فراموش كنے

آموخته اے كه محكم بایستے

راسخ

قاطع

آنقدر كه اگر بادے ، گردبادے بوزد تو هیچ نفهمے

و تنها بایستے !

تنهاے تن ها

آینه ی من شکسته چرا؟
به چهره غبارم نشسته چرا؟
مرا ای دل من دعا کن
مرا ای دل من دعا کن
آمد زمان اسیری من
که گوید سلامی به پیری من
مرا ای جوانی صدا کن
مرا ای جوانی صدا کن
زمان لحظه لحظه شود ماه و سالی
زمانی به خوابی دمی با خیالی
به آسوده بودن ولی کومجالی
مگر عمر نوحی که باشد محالی
من آن بید پیرم که می ترسم اکنون شکسته شوم زنوازش بادی
من آن مرغ عشقم که لب نگشودم میان چمن به ترانه ی شادی
تو ای نشاط زندگی کجایی؟
مگر بخوابم تا به خوابم آیی
زمان لحظه لحظه شود ماه و سالی
زمانی به خوابی دمی با خیالی
به آسوده بودن ولی کو مجالی
مگر عمر نوحی که باشد محالی