من ایمان دارم به پایان این روزهای سرد و مه آلود ...

ماهِ من، می دانم که بزودی آفتابی خواهی شد

من این را از قاصدکهای خوش خبر شنیده ام ...

اگر دیوانگی کردم دلم خواست / زِ خود بیگانگی کردم دلم خواست

اگر که اعتماد چشم بسته / به خصم خانگی کردم دلم خواست

اگر تا اوجِ خودسوزی پریدم / نظر کرده به بال عشق بودم

اگر لب تشنه از دریا گذشتم / به دنبال زلال عشق بودم

به غیر از من خود خوش باور من / کسی منت نداره بر سر من

کسی حال مرا هرگز نفهمید / دلیل گریه هایم را نپرسید

گناه عالمی را بردم از یاد / گناهم را کسی بر من نبخشید

کسی بر حلقه ی این در نکوبید / من و شب پرسه های تلخ تردید

در آن دریای بی پایان ظلمت / صدای یار دیداری نپیچید

در آن تنهایی بی رحم و ممتد / به دلداری کسی از در نیامد

من تنهای من تنها کسی بود / که هر شب در اتاقم پرسه می زد

اگر چه از شما خانه خرابم / دچاره یاوه های بی جوابم

به خود اما به آنهایی که باید / بدهکاری ندارم بی حسابم

پشیمان نیستم از آنچه بودم / پشیمان نیستم از ماجرایم

همین هستم ، همین خواهم شد از نو / اگر بار دگر دنیا بیایم

کسانی که شما را دوست دارند حتی اگر هزار دلیل برای رفتن داشته باشند ترکتان نخواهند کرد
آنها یک دلیل برای ماندن خواهند یافت

یک درخت میلیون ها چوب کبریت را می سازد
اما وقتی زمانش برسد فقط یک چوب کبریت برای سوزاندن میلیونها درخت کافی است
زمانه و شرایط در هر موقعی می تواند تغییر کند
در زندگی هیچ کس را تحقیر و آزار نکنید
شاید امروز قدرتمند باشید اما یادتان باشد
زمان از شما قدرتمندتر است
از یک درخت هزاران چوب کبریت تولید میشود
اما وقتی زمانش برسد یک چوب کبریت برای سوزاندن هزاران درخت کا[!]ت

وقتی کم کم دارم مطمئن میشم ... واقعا کسی (( چه مجازی و چه واقعی )) #دوستم #نداره ....

چه بسیارند انسان هایی که

بالای خط فقر هستند

و زیر خط فهم