قرررررررررررررررررررررربونت محمدحسین گل

از خواب پریدم


چشام پر اشک بود


بلند شدم و یه راست رفتم سمت کمد


تنها یادگاری از تو


عطرت بود که روی شال گردنم جا مونده بود



سر کشیدم بوی نبودنت رو . . .

هنوز هستند پسرانی که بوی مردانگی می دهند



در دستانشان عزت یک مرد ، یک مرد ، واقعی لمس می شود



اهل ناموس بازی نیستند!



می شود روی حرف و قول هایشان حساب کرد ...



هنوز هم هستند دخترانی که تنشان بوی محبت خالص می دهد



بکرند



نابند



لمس نشده اند



آری ، هنوز هم هستند ! نادرند ! کمیاب اند ! پاک اند !



هنوز آدم هایی از جنس فرشته پیدا می شود / هستند !



نادرند ! کمیاب اند !



اما هستند ...

این روزها که هنوز نیستـنت را به هوای دوباره داشتنت




ثانیه شماری میکنم ..




ساکتم .. حرف نمیزنم.




نه که چیزی برای گفتن نباشد . . . نه!




به این سکوت پیله کرده ام . . .




نه که ندانم چه بگویم . . . نـــه!!





این روزها من از همیشه پر تر از حرفــم!




از همیشه بیشتر گفتنی ها دارم . . .




ولی من ماندم و یک عـــــــالمه ناگفته هایِ ناشنیده ..





حرفهایم را جمع میکنم میگذارمشان گوشه ای روشن،




میان دلــــــم!





میگذارمشان یک گوشه ی دلم و آنها را هر روز گردگیری میکنم




و یادشان می اُفتم و




خلاصه آنقدر نگهداریشان میکنم . . .




تا روزی که تو بیایی !.!.!





روزی که تو باشی و بخواهی برایت حرف بزنم!







تا وقتی برمیگردی اتاقم پر از دوست داشتنی های تو باشد...