به کلینیک خدا رفتم تا چکاپ همیشگی ام را انجام دهم،فهمیدم که بیمارم ...

خدا فشار خونم را گرفت، معلوم شد که لطافتم پایین آمده.

زمانی که دمای بدنم را سنجید، دماسنج 40 درجه اضطراب نشانداد.

آزمایش ضربان قلبنشان داد که به چندین گذرگاه عشق نیاز دارم، تنهایی سرخرگهایم را مسدودکرده بود ...
و آنها دیگر نمی توانستند به قلب خالی ام خون برسانند.

به بخش ارتوپد رفتم چون دیگر نمی توانستم با دوستانم باشم وآنها را در آغوش بگیرم.
بر اثر حسادت زمین خورده بودم و چندین شکستگی پیدا کرده بودم ...

فهمیدم که مشکل نزدیک بینی هم دارم، چون نمی توانستم دیدم را از اشتباهات اطرافیانم فراترببرم.

زمانی که از مشکلشنوایی ام شکایت کردم معلوم شد که مدتی است که صدای خدا را آنگاه که در طولروز با من سخن می گوید نمی شنوم ...!

خدای مهربانم برای همه این مشکلات به من مشاوره رایگان داد.
به شکرانه اش تصمیم گرفتم از این پس تنها از داروهایی که در کلمات راستینش برایم تجویز کرده است استفاده کنم :

هر روز صبح یک لیوان قدردانی بنوشم .

قبل از رفتم به محل کار یک قاشق آرامش بخورم .

هر ساعت یک کپسول صبر، یک فنجان برادری و یک لیوان فروتنیبنوشم.

زمانی که به خانه برمیگردم به مقدار کافی عشق بنوشم.

وزمانی که به بستر می روم دو عدد قرص وجدان آسوده مصرفکنم...



و امیدوارم خدانعمتهایش را بر شما سرازیر کند:

رنگین کمانی به ازای هر طوفان

لبخندی به ازای هر اشک

دوستی فداکار به ازای هر مشکل

نغمه ای شیرین به ازای هر آه

و اجابتی نزدیک برای هر دعا

نمی گنجد این دل دریایی ام در تنگنای زمین

تاب نمی آورد نقاب را

نمی خندند واژه هایم به آینه های زنگاری

و دستهای فانوس به دست

در کوچه های تاریک بی نشان

دنیا نشسته در کمین

و برگهای تصویرم

آینه را آه می کشند

از بی فروغی ستاره ها

و از نرگسانی که هزار بار باریدند و دم نزدند

دلم زمین را نمی خواهد

داغ سبزه ها را در دل کویر

چشم های همیشه منتظر بارانی را

امید دست نایافتنی

برای خوب بودن آفتاب و پنجره

و سکوت زنجره

در صداهای بی حنجره

پرواز کن زمین را

دل من

عروج کن نشیب بی هم بودن را

پرواز کن

از قاموس زمین

پرواز کن

وقتی که باشی

با نگاه دریا

تنهایی ام در انزوا گم می شود

سایه ها

دردهای دیوار

محو آفتاب و فرومانده از آبی عشق

با چشمانت

یک سبد دلواپسی

یک خاطره ی کهنه

ویک لبخند به جامانده

می نویسم ... می نویسم

غزل واره های شیرینت را

رویای بارانی ات را

می سرایم

در کوچه های تنگ اقاقی ها

و چقدر بوته ها به جویها دلخوشند

نفس را به برگهای فروافتاده می شمارند

بازهم می خوانم

با زلال آب

به تصویر ناپیدای کودکی ها

به فلوت دستان باد

و در آرزویی

در سیر ماندن و بودن

رهایی از ناکجا و نابودن

ناسروده های که می مانند

با دل می تازند

ومن شبگرد برگهای خیس

در پهنای غم های دیر

در چمن

در آوارگی

در خلوت

تو را حک می کنم

تمام ميشوم قبل از انكه

تمام شود

تمام ميشوي قبل از انكه

تمام شوم

ميبيني؟اين قصه پيچيده است

اين قصه مثل ارزوي دستانت

سري دراز دارد

و اندوهي دريا پذير

تنم را به موج ها مي سپارم

ميخواهم بدانم سهم چه كسي در آنسوي

آب ها ميشود

تنم را به موج ها مي سپارم

ميخواهم وقتي چشمانم را درونش باز ميكنم

حجم كمي از آغوشت را

ميان آسمان ببينم

آن وقت فقط موج باشد و

آسمان

چه شاعرانه!!!

ما تا به حال اين حس را

به ثبت احوال نبرده ايم

روياهايم را به خاطراتت

كوك ميزنم

شايد در زمستان

لباسي از اندوه

كمي تو را گرم كند

شايد كمي برايت من باشد....

حس پاييزي كه با قدم هايت اميخت

گسل هايي را بين ما رنگ ميزد

و جديدتر ها كلاغ هارا دوست دارم

حسشان شبيه به توست

گويا با تو نسبتي دارند....!

از خيابان مهر گذشتم

و چه مسير بلندي داشتم با تو

در آباني كه بي تو ميشد

من ،تو ، ما

چه نوساني در يك

خيابان داشتيم

شكاف اين رابطه را

از ميان گسل هايمان

با تك نوازي گيتار من

نه نه

در تكنوازي يك ويولن

با دستاني اهني

با تني سرد

با لبي بسته

من و تو در ابان ماه

چه نوسان ها داشتيم

روزي خواهد رسيد

تنم را فقط موقعي به آب خواهم سپرد

كه مردي با دستان تو

در آنسوي آب ها

با خود قسمت كند.....

روزي فراخواهد رسيد......

.

.

.

.

.

الهی بمیرم

واسه من اینجوری نبوده

لایک

هيچ وقت اين دو جمله رو نگو :
١)ازت متنفرم ٢)ديگه نميخوام ببينمت

هيچ وقت با اين دو نفر همصحبت نشو :
١)از خود متشکر ٢)وراج

هيچ وقت دل اين دو نفر رو نشکن :
١)پدر ٢)مادر

هيچ وقت اين دو تا کلمه رو نگو:
١)نميتونم ٢)بد شانسم

هيچ وقت اين دو تا کارو نکن :
١)دروغ ٢)غيبت

...هيچ وقت اين دو تا جمله رو باور نکن :
١)آرامش در اعتياد ٢)امنيت دور از خانه

هميشه اين دو تا جمله رو به خاطر بسپار:
١)آرامش با ياد خدا ٢)دعاي پدرو مادر

هميشه دوتا چيز و به ياد بيار:
١)دوستاي گذشته رو ٢)خاطرات خوبت رو

هميشه به اين دو نفر گوش کن:
١)فرد با تجربه ٢)معلم خوب

هميشه به دو تا چيز دل ببند :
١)صداقت ٢)صميميت