! آنــﮧ !

تكرار غریبانــﮧ روزهایت چگونــﮧ گذشـتـــ

وقتے روشنے چشـمـهايت ، בر پشت پرבه هاے مــﮧ آلوב انـבوه

پنهان بوב. با من بگو از لحظــﮧ لحظــﮧ هاے مبهم كوבكے ات

از تنهایے معصومانــﮧ בستهایت،آیامےבانے

كــه בر هجوم בرבها و غم هایت

و בر گیر و دار ملال آور دوران زنـבگے ات

حــقــیقـت زلـآلـے בریـــاچـــﮧ نـــقـــره اے نـــهـفــتــﮧ بوב ؟

آنـــﮧ!اكـــــنـــــونــــ آمـــבه امـــ تــا בسـتــهـایـت را

به پنجـﮧ طلایے خورشیـב دوستے بسپارے

בر آبے بیكران مهربانے ها

بــه پــروآز בرآیـے

و ایـنـك آنــﮧ!

شكفـتن و سـبـز شـدنـــ

בر انــــتـظار توست בر انتظار توست... !

فــداتــ داداشــی : )
مرســـی از خطابـــ قشنگـــــ : )