این خَنده هـآمو نَبین . . . / اینــآ یهِ #چسبه رو لَبَـــم (:

می دونــی چیهِ ؟

مشکل بَضی حَرفـــآ اینهِ کهِ تو دل برو هَسَن ... امــــآ هَضم شُدنی نیسَن

پَس بایَد دَفــــع شَن (:

مَنبَع میلیتــــــو (: بـ ی پـ ف ـا

اینجـــــآ آسمونَم باشــی خَرابتــــ می کُنَن . . .

وآی بهِ حـــــآل زَمینــــــی

گُفتَم کهِ حوآستـــو بیشتَــر جَم کُنی (:

مَنبَع میلیتــــــو ... بـ ی پـ ف ــآ

تــو کهِ دآری پُشتــ سَرَم حَرفـــ می زَنــی ... یَنـی اونقَــدَر بی وُجــودی لا پــــآت نیس کهِ خودتــــو نشون بدی ...

وَلـــی گُرگــ تَر از اونیم کهِ بتونــی مَنو خَرابـــــ کُنــی ....

هَمین مونــده مَن تو این سآیتـــ تو حاشیــه ِ برَم , پیدآتـــــ کُنَم از 3 جــــآ آویزونتــــ می کُنَم


مَنبَع میلیتــــــو
[لینک]

دُنیــــآ رو بُر زَدیم دیدیــم . . .

#لآشخــــوراش از آدَمــــآش بیشتَر بود

#شُغآلآش از رفیقــــآش بیشتَر بود . . .

#هَرزه هــــآشَم از خوبآش بیشتَــر

وآسه هَمین #گُذاشتیمش کنـــــآر . . .


خبـــ اینَم دُنیـــآیی ِ امـــــآ مَجآزی (:

هـــی پِسَر ... تَنهـــآ چیزهِ راستــِ زِندگیتـــ تو شَلوارتـــِ , فَصل فَصل ِ نآشتـــآ گوزیدَن

نیس (:

کـآش بِفَهمی خیلــی جآهآ خودَمو زَدَم بهِ نَفَمی پَس بهتَره این بَچه بازیا رو تَموش

کُنی . . .

اَنگُشتــ وَسَط بهِ کَسایی کهِ بَدهِ مـــآ و رفیقآمونو خواستَن

هـــی پیروزی اینجـــآ مَجازیهِ . . .

وآسهِ کَسی داری بال بال می زَنی کهِ یهِ قَدَمم باتـــ راه نمی یاد

هـــه (: بگذَریم . . .

هَمهِ خوبـــ مـــــآ بَد :


مَنبَع میلیتـــــو (: لینکشو نیآفتَم

تـــآ حـالا تو زندگیــــــم هیچی به اندازه غُرورَم برام مُهــم نبوده . . .

عَزیزهِ مَن گـــــآز نَگیر . . . فَقَ می خوام بتـــ مُحَبَت کُنَــــم ... چِخــــــــه

یهِ نیـــش خَند یَخ زده رو لَبَم ....


اینو دُکتــــرا نمی فَمن (:

هـــــــــع ... (:

#سَـَنگین بود بآرِ #دِلتَـَنگیتـــ ....

دُنیـــآم شُده پُر از لاشیـــآیی که فکـــ می کُنَن آدَمَن ...

امروز , چِرکــ نویسِ یِکـی از نآمهِ هآی قَدیمی رآ پیدآ کَردَم

کآغَذَش هَنوز ,

از آوآز ِ آن هَمهِ وآژه بی دَریــغ , سَنگین بود ...

از بآرانِ آن هَمهِ دَریــآ ...

از اشتیــآقِ آن هَمهِ اَشکـــ ...

چِقَدر سآده بَرآیَتـــ تَرآنهِ می خوآندَم ...

چِقَدر لَبـــ هآی تو ,

دَر رَعآیتــ ِ تَبَسُم بی ریــآ بودَند ...

چِقَدر جَوآنهِ رویــآ ,

دَر بآغچهِ بیدآریمــآن سَبز می شُد ...

هَنوز هَم کَسی رآ پیدآ می کُنَــم

و از آن روز هــآی بی بَرگَشتـــ بَرآیَش می گویَم ...

نمی دآنی مُرور دیدآرهــآی پُشتــِ سَر ِ هَم چهِ کیفــی دآرَد ...

بهِ خآطــر آوَردَنهِ خوآبــ هآی هَر دَمِ رویــآ ...

هَمیشهِ قَدَم هآی تو رآ

تآ حَوآلیِ هَمــآن شِمشــآدهآی سَبز ِ سَر ِ کوچهِ می شُمُردَم ,

وَبَعد بَرمی گَشتَم ...

وَ بهِ یآدِ تَرانه ای تآزه ای می اُفتآدَم ...

حآلآ بَضی از این تَرآنهِ هآ ,

دیگَر هَم سَن و ســآل ِ بآتو بودَند !

می بینـــی ؟

بَرگــ تآ نَخوردهِ آن چِرکــ نویس هآی قَدیمی ,

دوبـآره از شِکَستَنِ شیشهِ ی بُغض ِ مَن تَر شُد ...

سَر پوش رو #کآرآتـــ نَزآر ... ریدی #ابــــــم قَعطهِ (: