حرف های {نا گفتنی } ؛

{زجرهای} مُهرُموم شُده،در روزنه های زمانی که زخم ِ تبر ِ گُذرش فقط بر {تن ِ } من حک شُده ..

{از دوری او } ؛

روزهایی که تمام نمیشوند { عطش او } امّا میگُذرن {بی او } ..

استخوان سوزی و دردهایی که مرهم ِ {محرم} نداند .

دلم خواست بازنشرش کنم

ای جااان

عطش میکاری

شیرین تر از ایناست

خوبم

مدام درگیر خاطرت

میگم کلمه ندارم میگی نه / دنبال حرفم

دست مریزاد به هر کی کلمه هاتو برده.. ببوس دستاشو از طرفم

کولی بازیت شروع شد؟ خو بیا دیگه

مال تو

حسرت دارم.. یه شب ماه باشه و تا صب حسش کنم.. حسرت

پاتیناژ کنم انگشتامو روش

بیشتر دورتری حتا