به نام خداوند رحمتگر مهربان

سوگند به خورشيد و تابندگى‏اش (۱)

سوگند به ماه چون پى [خورشيد] رود (۲)

سوگند به روز چون [زمين را] روشن گرداند (۳)

سوگند به شب چو پرده بر آن پوشد (۴)

سوگند به آسمان و آن كس كه آن را برافراشت (۵)

سوگند به زمين و آن كس كه آن را گسترد (۶)

سوگند به نفس و آن كس كه آن را درست كرد (۷)

سپس پليدكارى و پرهيزگارى‏اش را به آن الهام كرد (۸)

كه هر كس آن را پاك گردانيد قطعا رستگار شد (۹)

و هر كه آلوده‏اش ساخت قطعا درباخت (۱۰)

[قوم] ثمود به سبب طغيان خود به تكذيب پرداختند (۱۱)

آنگاه كه شقى‏ترينشان بر[پا] خاست (۱۲)

پس فرستاده خدا به آنان گفت زنهار ماده‏شتر خدا و [نوبت] آب‏خوردنش را [حرمت نهيد] (۱۳)

و[لى] دروغزنش خواندند و آن [ماده‏شتر] را پى كردند و پروردگارشان به [سزاى] گناهشان بر سرشان عذاب آورد و آنان را با خاك يكسان كرد (۱۴)

و از پيامد كار خويش بيمى به خود راه نداد (۱۵)

الان اخطاره می چسبه

هستم ولی خسته ام ‏

حالا نمره بده من اخر استعدادم

خودتو درگیر نکن خر تو خره