یک عمر فقط کهنه و نو شد دل من

در بین زباله ها ولو شد دل من

له گشت به زیر پایتان رهگذران!

در شهر شما پیاده رو شد دل من

ماهی شب برکه سینه چاکت شده است
دیوانه ی روی تابناکت شده است
هر بار در آسمان شهابی دیدم
گفتند ستاره ای هلاکت شده است

صدای قلب نیست
صدای پای توست
که شب ها در سینه ام می دوی

کافی ست کمی خسته شوی
کافی ست بایستی

وقتی (به سلامت )است روی لب تو/
انگار قیامت است روی لب تو/
لب بر لب تو ... دوباره بر می گردم/
این بوسه امانت است روی لب تو/

از این همه ابر لوس باران عزیز!/
شد چهره ی من عبوس باران عزیز!/
خشکید دوباره غنچه ی لبهایم/
یک قطره مرا ببوس باران عزیز!/

نه شرم و حیا نه عار داریم از تو/
اما گله بی شمار داریم از تو/
ما منتظر تو نیستیم آقا جان/
تنها همه انتظار داریم از تو/

چرا اینجوری:>