رسم زندگي اين است روزي كسي را دوست داري و روز بعد تنهايي
به همين سادگي او رفته است و همه چيز تمام شده
مثل يك مهماني كه به آخر مي رسد و تو به حال خود رها مي شوي
چرا غمگيني؟اين رسم زندگيست پس تنها آواز بخوان..
@اِبی بن بست. . . چقدر مزخرف است! همین زندگی را می گویم کاش جور دیگری بود کاش همۀ چهره ها سوخته و حنجره ها بی صدا بودند تا بهانه ای برای شکستن قلبی نبود و خدایان خانهای می ساختند حوالی شهر کوچک ما تا اینچنین دور نباشیم از هم.