اِبی بن بست. . .
مرهم زخم های کهنه ام .. کنج لبان توست !.. بوسه نمی خواهم … سخنی بگو…
اِبی بن بست. . .
تشنه ام ، نه تشنه ی آب !
تشنه ی یک مشت از خنکای کلامت
که بپاشد بر عمق وجودم
و بشوید سنگواره های ته نشین شده ی منیت را...
و به پرواز کشاند ؛
پاهای به زنجیر کشیده ام را...
اِبی بن بست. . .
کنار آشیان تو من آشیانه میکنم فضای آشیانه را پر از ترانه میکنم کسی سوال میکند بخاطر چه زندهای ومن برای زندگی تو را بهانه می کنم
اِبی بن بست. . .
من " آه " می کشم و تو " انگ " می زنی! و این غم انگیز ترین " آهنگ " دنیاست...! (با تشکر از الهه عزیز )
اِبی بن بست. . .
دیر آمدی...
تمام شده ام دیگر...
بس که بلعیده ام اندوه نبودنت را...
اما!!!!!!
می بخـــــــــشمـــــــــت!
با آنکه هزار شب بی خوابی طلب دارم از تــو...!
اِبی بن بست. . .
هااااااااا سلام دوستای عزیز....
اِبی بن بست. . .
خیلی سخت بود …
با ” بُغض ” نوشتم ,
با ” خـــنده ” خواندی . . .
اِبی بن بست. . .
بزرگترین خطایت این بود
که فکر می کردی
من برای همیشه
در مقابل کارها و حرفهایت
صبور می مانم . . . !
اِبی بن بست. . .
تو فرق میکردی واسه من با همه واسه اینه که میمردم واسه تو تو یه نگاهت یه حس غریبی می گفت که دارم میشم عاشق تو جون منی,عمر منی چجوری بگم میمرم واسه تو؟؟ تو یه چشمام که نگاه بکنی میبینی که دارم میشم عاشق تو واسه اینه که میمردم واسه چشمات واسه اینه که میمیرم واسه نگات واسه اینه همه وجودم شده بودی نزار بازم بمونم تو حسرت نگات