" خطا از #من است، می دانم. از من که سالهاست گفته ام "ایاک نعبد"، اما به #دیگران هم دلسپرده ام. از من که سالهاست گفته ام " ایاک نستعین" ، اما به دیگران هم #تکیه کرده ام " | اما #رهایم نکن !... بیش از #همیشه دلتنگم !.. به اندازه ی تمام #روزهای نبودنم !
" انسانم! #ساکت، چون درخت #سیب!.. گسترده، چون #مزرعه یونجه!... و بارور، چون خوشه بلوط! " | به جز #خداوند، چه کسی شایسته پرستش #من خواهد بود؟!!... (حسین پناهی )...
" راستی ؛ از اینجا تا مهربانی #خدا چقدر فاصله است " | که هر چه #بالا می روم نمی رسم !..به گرما گرم #دست های بی منتش ؟ به ایوان آینه اش !... به سقف #روشن گهواره !....به دوشش؟!.....( راستی #چقدر فاصله است ؟!)