ᾋṨἬἝƓἬ
کــی بــه انــداختــن سنــگ پیــاپــی در آب مــاه را مــی شــود از حــافظــه آب گــرفــت؟
ᾋṨἬἝƓἬ
مــردان دیــن مــی گــوینــد: "یــاد خــدا هــر گــره ای را بــاز مــی کنــد!" خــدایــا! مــن بــی وفــا نشــده ام کــه ســراغــت را نمــی گیــرم، فقــط گــره ســرنــوشــت مــان را دوســت دارم .....................
ᾋṨἬἝƓἬ
فقط با سايه ي خودم خوب ميتوانم حرف بزنم .......
ᾋṨἬἝƓἬ
از گلــی کــه نچیــدهام، عطــری بــه ســرانگشتــم نیســت! خــاری در دل اســت . . .
ᾋṨἬἝƓἬ
میخواهم دست دراز کنم و یک مشت زتدگی بردارم جوری که کسی نفهمد. بعد مثل بچههای شیطان قیافهی منندانم به خودم بگیرم و بروم زیر میز.....می شود ؟
ᾋṨἬἝƓἬ
جانا ز فراق تو این محنت جان تا کی ? دل در غم عشق تو رسوای جهان تا کی ? چون جان و دلم خون شد.... در درد فراق تو بر بوی وصال تو دل بر سر جان تا کی ?
ᾋṨἬἝƓἬ
بس حلقه زدم بر در وحرفی نشنیدم ...من هیچکسم ؟ یا که در این خانه کسی نیست؟