مگر نه این که هر مخلوقی نشانی از خالقش دارد؟

گاهی آدم می افتد روی دور ضایعگی ...مکرر در مکرر ضایع می شود از این ور و از آن ور...
فعلن که دارم جان سختی می کنم و به روی خودم نمی آورم....../

رفتیم توی نمازخانه که آن چاررکعت نماز هول هولکی را بزنیم به کمرمان و برگردیم، داشتند میخواندند از شما. به "یا وجیهاً عند الله" که رسیدند، ذهنم گیر کرد به این "وجیه". یعنی کسی که پیش خدا آبرو دارد، وجهه دارد، اعتبار دارد. اشکم از دم مشکم سرازیر شد، چه قدر حرف است که یک آدمی پیش خدا وجیه باشد. خیلی ها را می شناسیم که در چشم دیگران اعتبار و آبرو دارند، وجهه اجتماعی مثبتی دارند، اما خیلی های کمی هستند که این وجهه شان تا آخر حفظ شود، و تازه دانه های دلشان هم برای همه پیدا نیست. اما پیش خدا آبرو و حیثیت داشتن، آنقدر که بشود گرو گذاشتش برای دیگران، یعنی خیلی، یعنی خیلی خیلی. بی خود نیست که ما این همه غلام شماییم...دلم هوای پاکی تان را کرده...

کام بگیر از روزگار....

گفتی که : می بوسم تو را
گفتم تمنا می کنم
گفتی که : گر بیند کسی ؟
گفتم که : حاشا می کنم
گفتی: ز بخت بد اگر ، ناگه رقیب آید ز در ؟
گفتم که : با افسونگری ، او را ز سر وا می کنم
گفتی که : تلخی های من گر ناگوار افتد مرا
گفتم که: با نوش لبم ،آنرا گوارا می کنم
گفتی : چه می بینی بگو در چشم چون آیینه ام ؟
گفتم که : من خود را در او عریان تماشا می کنم
گفتی که : از بی طاقتی ،دل قصد یغما می کند
گفتم که : با یغماگران ، باری مدارا می کنم
گفتی که : پیوند تو را با نقد هستی می خرم
گفتم که : ارزان تر از این من با تو سودا می کنم
گفتی : اگر از کوی خود ، روزی تو را گویم برو؟
گفتم که: صد سال دگر امروز و فردا میکنم
گفتی : گر از پای خود، زنجیر عشقت وا کنم
گفتم : ز تو دیوانه تر ، دانی که پیدا می کنم

ممنون احمد

در آغوش سایه ها.

حواله زخم های دلم میکنم،
شوری چشمانم را...........

به هر حال آدم اگر آدم باشد موضع دارد و آن موضع برای برخی قابل قبول نیست...