سلااام عاشق

عجیب یا زشت ؟

قاتل

زیرکی را گفتم این احوال بین خندید و گفت
صعب روزی بوالعجب کاری پریشان عالمی

سوختم در چاه صبر از بهر آن شمع چگل
شاه ترکان فارغ است از حال ما کو رستمی؟

در طریق عشق بازی امن و آسایش بلاست
ریش باد آن دل که با درد تو خواهد مرهمی

اهل کام و ناز را در کوی رندی راه نیست
رهروی باید جهان سوزی، نه خامی بی‌غمی

آدمی در عالم خاکی نمی‌آید به دست
عالمی دیگر بباید ساخت و از نو آدمی

خیز تا خاطر بدان ترک سمرقندی دهیم
کز نسیمش بوی جوی مولیان آید همی

گریه ی «حافظ» چه سنجد پیش استغنای عشق
کاندر این دریا نماید هفت دریا شبنمی

رو سینه را چون سینه‌ها هفت آب شو از «کینه‌ها»
وآنگه «شراب عشق» را پیمانه شو پیمانه شو

باید که جمله «جان» شوی تا لایق جانان شوی
گر سوی مستان می‌روی مستانه شو مستانه شو...

آه اي صبا چون تو مدهوشم من

خود فراموشم من

خانه بردوشم من خانه بر دوش

من در پي اش کو به کو افتادم

دل به عشقش دادم

حلقه در گوشم من حلقه در گوش

گر در کويش برسي برسان اين پيام مرا

بي چراغ رويت من ندارم ديگر

تاب اين شب هاي سرد و خاموش

هرگز هرگز باور نکنم

عهد و پيمان ما شد فراموش

اي جان من غرق سوداي تو

بي تماشاي تو دل ندارد ذوق گفتگويي

بي جلوه ات آرزو بي حاصل

بي تو در باغ دل خود نرويد سرو آرزويي

شب ها مرغ لب بسته منم دل شکسته منم

تا سحر بيدارم سر به زانو دارم

بر نخيزد از من هاي و هويي

بي تو سير گل را چه کنم

گل ندارد بي تو رنگ و بويي