آمده‌ام که سر نهم عشق تو را به سر برم

ور تو بگوییم که نی نی شکنم شکر برم



آمده‌ام چو عقل و جان از همه دیده‌ها نهان

تا سوی جان و دیدگان مشعله نظر برم



گر شکند دل مرا جان بدهم به دل شکن

گر ز سرم کله برد من ز میان کمر برم



اوست نشسته در نظر من به کجا نظر کنم

اوست گرفته شهر دل من به کجا سفر برم



آنک ز زخم تیر او کوه شکاف می کند

پیش گشادتیر او وای اگر سپر برم



گفتم آفتاب را گر ببری تو تاب خود

تاب تو را چو تب کند گفت بلی اگر برم



آنک ز تاب روی او نور صفا به دل کشد

و آنک ز جوی حسن او آب سوی جگر برم



در هوس خیال او همچو خیال گشته‌ام

وز سر رشک نام او نام رخ قمر برم



این غزلم جواب آن باده که داشت پیش من

گفت بخور نمی‌خوری پیش کسی دگر برم

زان می که در شبهای غم ،بارد فروغ صبحدم
غافل کند از بیش و کم ،فارغ ز تشویشم کند
نور سحر گاهی دهد ، فیضی که می خواهی دهد
بامسکنت، شاهی دهد، سلطان درویشم کند
سوزد مرا ، سازد مرا ، در آتش اندازد مرا
وز من رها سازد مرا ، بیگانه از خویشم کند
بستاند آن سرو سهی ، سودای هستی از «رهی»
یغما کند اندیشه را ، دور از بد اندیشم کند

زاهدان خواهند اسیر دام تزویرم کنند /
من نه آن صیدم که با این دام نخجیرم کنند /
حرف مفتی پیش من جز حرف مفتی بیش نیست /
فاش گویم هر چه میخواهند تکفیرم کنند /
با فقیهان دارم آهنگ جدل ترسم ز آنک/
چونکه در منطق فرو مانند تعذیرم کنند /
هیچ ندهم گوش هرگز بر فسون واعظان /
چون نیم احمق که تا این قوم تسخیرم کنند /
ناصحان غیر مشفق زان کشندم سوی شیخ /
تا بدین تقریب دور از حضرت پیرم کنند/
آیتی از عشقم و فارغ ز کفر و دین ولی/
کافر و مسلم بمیل خویش تفسیرم کنند /
در بهای ساغری بخشم متاع کفر و دین /
گر چه یاران منع ازین اسراف و تبذیرم کنند /
شورها دارم بسر " فرخ " که گر عنوان کنم/
ابلهان دیوانه خوانند و به زنجیرم کنند.

اگر حواس‌مان بود که چه اندازه سیال است دنیای دور و برمان. چقدر این امکان ِ امروز برای فردا نیست. چقدر قدم‌هایت امروز می‌تواند نزدیک‌تر باشد، فردا دورتر؛ این طور این کوچه‌ها را بدون این‌که ببینی همه‌ی آن چیزهایی را که باید ببینی رد نمی‌کردی..........

.
(جلسه محرمانه طراحی قتل جنتی در بارگاه الهی)

حوصله عشق و عاشقی ندارم

الهی بیا خودم بدم بهت