در صورت تمایل :::>

آغاز کن غزل را ، آغاز عاشقانه
خواندم شبی زحالم ، با ساز عاشقانه
بنگر به عمق جانم ، شوری است در نهانم
در لوح سینه دارم یک راز عاشقانه
در جستجوی یارم ، در دل چه بی قرارم
از شوق پر گشایم ، پرواز عاشقانه
سودی ندارد اینجا آه و نفیر تنها
شرط وصال باشد یک ناز عاشقانه
آواز دلنشینی با یاد یار خواندم
می نامم این غزل را ، آواز عاشقانه

فرشته رهنما – رها ...

خیال دار تو را خصم از چه می بافد ؟
گلوی شوق که باشد طناب لازم نیست
ز بس که گریه نگردم غرور بغض شکست
برای غسل دل مرده آب لازم نیست
کجاست جای تو ؟ - از آفتاب می پرسم -
سوال روشن ما را جواب لازم نیست
ز پشت پنجره بر خیز تا به کوچه رویم
برای دیدن تصویر ، قاب لازم نیست

زنده یاد قیصر امین پور

بنده خدا دلایل خودش را دارد ،سوتی و سربه هوایی خیلی دیده ازم این مدت ،می ترسم زیاد هم سربه سرش بگذارم و پیله شوم کلاً دیگر مسکوتم کند و کرکره ام را بکشد پایین برای همیشه،
خلاصه این طوری می شود که این طوری می شود دیگر...../

گر چه نزد شما تشنه ی سخن بودم
کسی که حرف دلش را نگفت من بودم

دلم برای خودم تنگ می شود آری
همیشه بی خبر از حال خویشتن بودم

نشد جواب بگیرم سلام هایم را
هر آنچه شیفته تر از پی شدن بودم

چگونه شرح دهم عمق خستگی ها را؟
اشاره ای کنم انگار کوهکن بودم

من آن زلال پرستم٬ درآب گند زمان
که فکر صافی آبی چنین لجن بودم

غریب بودم و گشتم غریب تر٬ اما:
دلم خوش است که در غربت وطن بودم