(نماز را در وقت اختصاصیخودش بخوان (( اوّل وقت))، و چون بیکار شدی در انجام نماز شتاب نکن، یا چون به کارى مشغول هستی آن را تأخیر می انداز، وبدان که تمام اعمال تو، درگرو قبولی نمازتو می باشد

ندر قمارخانه چون آمدی به بازی .....کارت شود حقیقت هر چند تو مجازی
با جمله سازواری ای جان به نیک خویی ..... این جا که اصل کار است جانا چرا نسازی
گویی که من شب و روز مرد نمازکارم ...... چون نیست ای برادر گفتار تو نمازی
با ناکسان تو صحبت زنهار تا نداری ...... شو همنشین شاهان گر مرد سرفرازی
آخر چرا تو خود را کردی چو پای تابه ....... چون بر لباس آدم تو بهترین طرازی
بر خر چرا نشینی ای همنشین شاهان ...... چون هست در رکابت چندین هزار تازی
شیشه دلی که داری بربا ز سنگ جانان ...... باری به بزم شاه آ بنگر تو دلنوازی
در جانت دردمد شه از شادیی که جانت ...... هم وارهد ز مطرب وز پرده حجازی
سرمست و پای کوبان با جمع ماه رویان ..... در نور روی آن شه شاهانه می‌گرازی
شاهت همی‌نوازد کای پیشوای خاصان ...... پیوسته پیش ما باش چون تو امین رازی
گاه از جمال پستی گاه از شراب مستی ...... گه با قدم قرینی گه با کرشم و نازی
مقصود شمس دین است هم صدر و هم خداوند ...... وصلم به خدمت او است چون مرغزی و رازی
هر کس که در دل او باشد هوای تبریز ...... گردد اگر چه هندو است او گلرخ طرازی

فرقش این است، که آدم، بر عکس ققنوس، هر بار که خودش را به آتش می‌کشد و باز زاده می‌شود، نوزاد پیرتری است… نوزاد خسته‌تری است … نوزاد تلخ‌تری.

بیدار موندن رو دوست دارم. حتی اگر بی‌هدف و بی‌برنامه خوابم رو کم کنم. یک عمری خواب بودم بنابراین هرچی بیشتر بیدار بمونم بهتره! البته خواب گاهی می‌خواد غلبه کنه، مثلاً همین الآن......

خخخخخخخخخخخخخخخخ

اسمش نمی دانم دعاست یا انرژی دادن یا آرزوی خیر کردن. آدمی که این خط خطی ها را می نویسد، خسته و واخورده و گیج، رسیده به این خطوط. تلخ و سیاه شده برایش این نوشتن و نخواندن ها. همه تیرهایش را زده و مانده تیر آخر و کمانی شکسته و هدفی که معلوم نیست کجاست و دیواری پر از تیرهای در رفته و هدر رفته. همه این نوشته ها تیری بوده تا هدف و همه به جایی رفته جز هدف.

روزی اندر خاکت افتم ور به بادم می رود سر

کان که در پای تو میرد جان به شیرینی سپارد

گر من از عهدت بگردم ناجوانمردم نه مردم

عاشق صادق نباشد کز ملامت سر بخارد

نقطه ای که در تعریف ریاضی اش گفته شده : نه طول داره نه عرض و نه ارتفاع ...

شرط نقطه شدن مشکلات اینه که از زمینش دل کنده باشی و به خدا نزدیک شده باشی ! حالا این شرط رو می پذیری ؟