azita
هیچ کس را از شکست گریزی نیست.پس بهتر است آدمی در چند نبرد به خاطر رویا هایش ببازد تا این که شکست بخورد بی آنکه بداند به خاطر چه می جنگد.
azita
الهی که یه عمر عذاب ببینی بری دیگه ما رو تو خواب ببینی .....قبول نکن از های های اشکم بازم ما رو خونه خراب ببینی ....انگار نه انگار که نگاری داشتم ....مثل تو یار بی وفایی داشتم انگار نه انگار ای دل
azita
حیف حیف که عمرم به پای تو هدر شد ... حیف از جوونیم که با تو بی ثمر شد .... خونه ی تو گوشه ی زندون بود و بس ...عشق تو خواب پریشون بود و بس
azita
تو دل من غم فراونه به چشم من گریه بارونه ... ز نامهربونیش دلم خونه ولی افسوس نمی بینه نمی دونه .... آخ که این روزها برام گریه چه آسونه
azita
در بهارزندگی احساس پیری میکنم .... با همه آزادگی فکر اسیری میکنم ..... بس که بد دیدم ز یاران به ظاهر خوب خود .....
azita
خوش باوریهایم مرا تا مرز ناکامی کشیدند .... دل بستگیهایم مرا تا بی سرانجامی کشیدند ... دیگر ندارد ناله سازی اثر .... در من نمانده شوق پروازی دگر
azita
سوز دل من که ز بس آتش اشکم دل شمع .......... دوش بر من ز سر مهر چو پروانه بسوخت
azita
خدا کنه عزیزم حقیقت گفته باشی ....... اگر توی قلبم واست کاشونه ساختم ...مواظب باش عزیزم اونو از هم نپاشی
azita
غمگین و تنها بودم وقتی تو پیدا شدی ... گل بارون شدی واسه تشنگیهام .... یه بهاری برا من تا بمونم اینجا
azita
ای دل منت کش ... نازشو نکش حرفش رو نزن ...دیگه اشک براش نریز ....نگذار بدونه ، شبها ، تو رسوا و زار و بیقراری ...نگذار بدونه جز او تو دنیا ارزو نداری ...دل منت کش نازشو نکش..
azita
بچه نشو ای دل... حرف من رو گوش کن... تا نشدی ویرون عشق رو فراموش کن .... بسه دیگه ، بسه دیگه شعله رو خاموش کن ... همش درد و همش رنج و همش غم ...همش گوشه ی تنهایی نشستن همش شاخه ی امید رو شکستن
azita
از خــرمـن هستـی پــرکاهـی نگرفتیــــــم/ بــرگــردن دل بــار گنـــــاهـی نگــرفتیــــم/ بـردامـن سـروی ننشستیــــم چـو گـــردی / درپـای گلــی جــای گیـــاهـی نگـــرفتیـــم/ یـوســف نظـران بــود دریــــغا چــو زلیخـــــا/ بــاقــد خمیــده ســر راهــــی نگــرفتیــــم/ دربـت کــده هـا صـاحـــب زنــار نگشتیـــــم/ تــاری زســر زلــف سیــاهـــی نگــرفتیـــم/ چـون مــوج رمیـدیـم و بـه گـوهـر نـرسیدیـم/ جـــا در دل دریــای نـــگاهــی نگــرفتیـــــم/ در پـای سحـر گـوهـر اشکـــی نفشـانــدیــم / درسینــــه ء شــب دامــن آهـی نگــرفتیــــم/ از همسفـــــران دور فتـــــادیـــم زغفلـــــــت/ رفتیــم و ره ی قـافلــه گاهــی نگــرفتیــــــم
azita
کنــار رود میـرقصـد غــزل بـا تـار مــــوی تــو/ پرستـو می تـپد یک آسـمان در جستجوی تــو/ کدامین ابر پاشیده خیالـت را در این ساحـــل/ کـه از امـواج دریـا می تـراود عطرو بــوی تــو/ بـه کهسـار خیـالـم قـامــت نـــاز تــو رویــده/ بـه رگهـایـم دویــده قطـره قطـره آرزوی تـــو/ تـن هـر واژه در دریـای چشمان تـو رقصید/ تنیــده در تـن سبـز غـزل گلـبرگ روی تــــو/ دلـــم را در میـان پـرنیــان شعــر پیچیـــدم/ شبی نظر سرت کردم فـرستادم بسـوی تــو/ به لبهایت اگر جاری شود شعر قشنگ من/ بیگیـرم از هــلال مـاه نــو طـوق گلـوی تـــو
azita
بـــی روی تـــو راحــت ز دل زار گــریـــزد/ چـون خـواب کـه از دیـده بیمـــار گــریــزد/ در دام تـو یک شب دلـم از نالـه نیاسـود/ آســودگــی از مـــرغ گـــرفتــار گــریــــزد/ از دشمن و از دوست گریزیم و عجب نیست/ سـرگشته نسیـــــم از گل و از خـار گــریـزد/ شب تـا سـحر از نـالــه دل خـواب نــدارم/ راحـت بـه شب از چشم پـرستـار گـریـزد/ ای دوست بیــازار مـرا هـر چـه تــوانــی/ دل نیسـت اسیـری کــه ز آزار گــریــزد/ زین بیش رهی ناله مکن در بر آن شوخ/ تـرســم کـه ز نـالیــدن بسیـار گــریــزد
azita
دیشـب بـه خیــال تـــو ره خــواب زدم/ نــقـــش تو بســان نـقـــش مهتــاب زدم / در بـاور خـویـش نـقـش چشمان تو را/ چـون شمــع میـان سیـل گـــرداب زدم
بازدید
·
موبایل ·
ابزارک ·
کلید اشتراک ·
میانبر ·
راهنما ·
شرایط خدمات ·
حریم خصوصی ·
API ·
نقشه سایت ·
تبلیغات ·
تماس
ديدگاه
3 
